O moim miejscu i krytyce

Oj, życie jakoś tak naturalnie i spokojnie się toczy. W dodatku udało mi się znaleźć "moje miejsce" w sieci, a co za tym idzie - grupę osób, które spoglądają na to co robię z życzliwym krytycyzmem. O! z krytycyzmem, a nie z krytykanctwem. A to trudne! Trudne jest i wygłaszanie, i przyjmowanie słów krytyki. A ja - czekam! Tak więc co o tym myślicie?


Credit: everything by Doniar - "Pragnienie wiosny".

O końcu i początku

Nareszcie mogłam spokojnie zasiąść przed komputerem i zrobić to, co chcę, a nie to, co muszę. Wprawdzie to, co musiałam zrobić narzuciłam sobie sama, ale każdy przymus, nawet ten "dobrowolny", jest czymś niemiłym. A dla mnie takim obowiązkiem stało się robienie kalendarza. Jego ostatnie miesiące robiłam w pośpiechu, by zdążyć przed Dniem Babci i Dniem Dziadka. Na ten pośpiech nałożyły się obowiązki związane z pracą i na dobrą sprawę w czasie ostatnich kilku tygodni nie wiedziałam na jakim świecie żyję.

Na szczęście wróciłam do normalnego życia i miałam czas na to, by zabawić się kolejnymi zdjęciami. Na początek śliczny chłopczyk, Kacper.

Credit: everything by Delmik, fonts: Scriptina

O zimie nie-zimie

W świątecznym i przedświątecznym zamieszaniu nie było czasu na komputer, nie było czasu na nic. Na szczęście teraz chwila oddechu. Kalendarz gotowy do maja, robi się czerwiec. I kiedy robił się maj, a dookoła trwały przygotowania do Bożego Narodzenia, czułam lekki dysonans. Sercem w wiośnie, ciałem w nijakiej zimie, bezśnieżnej, ciepłej... Na szczęście śnieg spadł, choć w ilościach dość skąpych, to ważne, że jest. Da się po nim jeździć sankami, da się rzucać śnieżkami, da się chodzić po śladach. Dzieciaki na dzisiejszym spacerze szalały. A poniżej - maleńkie wspomnienie Wigilii i maj:)

Credit: kwiaty: The Creative Company, fonts: Scriptina