Tym żyję!

O nerwach i robalach

2012-02-10T17:59:00.000+01:00

- Mamo, wiesz co mnie bardzo denerwuje?
- Co?
- Granie mi na nerwach!

No tak, granie na nerwach z reguły bywa denerwujące! Ja też tego nie lubię!

***

- Mamo, bo ja widziałam takiego małego robala, który był taki mały, że go nie widziałam!!!

Hm... Tak sobie myślę, że może Potomkini roztocza widziała...? :P

O spostrzeżeniach

2012-01-16T18:08:00.000+01:00

Potomkini ogląda album ze zdjęciami. Trafiła na fotkę zrobioną tuż po tym, gdy wydobyto ją ze mnie.
- Mamusiu, ja tutaj płakałam?
- Tak, płakałaś.
- Dlaczego płakałam?
- Bo malutkie dzieci zawsze zaraz po urodzeniu płaczą.
- Najpierw płaczą, a później rosną, tak mamo?

Hm... Właściwie to tak. Czasem rosną, czasem płaczą, a niekiedy są tak dobrze zorganizowane, że podczas rośnięcia płaczą!!!

***

- Mamo, a dlaczego jeszcze nie jesteś na elemetyrurze?

No właśnie, zastanawiam się kiedy będę i czy dożyję :)))

O tym, czy mama jest dziewczyńska

2011-12-27T11:54:00.002+01:00

Blady, weekendowy świt. Jak przystało na dzień wolny od pracy i obowiązków, Potomki obudziły się wcześniej, niż ich rodzice życzyliby sobie. Cóż zrobić? Nacisnąć poduszkę na głowę, zacisnąć powieki i próbować uszczknąć jeszcze choćby minutkę snu...

Marzenie...

Potomki postanowiły zlekceważyć śpiącego Rodziciela i całą swą uwagę skoncentrowały na Rodzicielce próbującej przesunąć się na sam brzeżek łóżka, by uniknąć wbijania w swe cenne nerki małych stóp i innych odnóży, które wyrosły li i jedynie po to, by niemiłosiernie dźgać matkę nie tylko przed porodem, ale i lata po nim!

W pewnym momencie moja z trudem wybudzająca się świadomość odnotowała następującą konwersację:

Potomek: Ja chcę leżeć koło mamy!
Potomkini: Ja chcę leżeć koło mamy! (łokieć w mojej nerce)
Potomek: Nie, bo ja chcę leżeć koło mamy! (kolano na moim karku)
Potomkini: A własnie że ja!!! (dłoń wspierająca się na mojej łopatce)
Potomek: Nie, bo właśnie że ja!!! (stopa miażdżąca moje udo)
Potomkini: Nie! Nie możesz leżeć koło mamy, bo MOJA mama jest dziewczyńska!
Potomek: Nie, to MOJA mama i wcale nie jest tylko dziewczyńska!!!
Potomkini: A właśnie że jest! Ma cycusie? Ma! A ma długie włosy? Ma! Widzisz, że jest dziewczyńska??? Więc ja chcę leżeć koło mamy!

Moja przytomność w tym momencie osiągnęła 100%.
Przyjęłam pozycję wertykalną i zwiałam do łazienki. Niech Potomki dalej ustalają czego kto chce. A ja poleżę! Sama! W wannie...

O zębach słów kilka

2011-12-06T21:20:00.000+01:00

Po półrocznej nieobecności wracam, by kontynuować zapiski na tematy różnorakie. Wprawdzie przestałam skrapować, nie potrafię poskładać najprostszego obrazka, wypalenie wewnętrzne jest totalne, niemniej jednak blog pozostaje, gdyż... W wakacje wpadłam na pewien pomysł. Postanowiłam uzupełnić albumy rodzinne. Pomyślałam, że w każdym z albumów oprócz zdjęć wstawię karteczkę, na której zapisane będą tekściory Potomków. Jak pomyślałam - tak zrobiłam. Okazało się, że pomysł był strzałem w dziesiątkę! Teksciorki miałam pozapisywane tu i ówdzie (najwięcej w kalendarzach), ale niezwykle pomocny okazał się ten blog :) Uświadomiłam sobie, że cieszę się, że to, co się tu znalazło w wariancie wirtualnym, mogło się zmaterializować i wywoływać uśmiech na twarzach tych, którzy tego bloga nie podczytują. Ba! Nawet nie wiedzą o jego istnieniu!

Dzisiaj - o zębach słów kilka.

Prolog
Pierworodny moj dotarł do magicznego momentu, w którym zęby zaczynają się delikatnie ruszać, następnie się chwieją, potem tańczą po całej paszczy uczepione jednego strzępka, by wreszcie się wydostać na zewnątrz i...

No właśnie, co dalej?

Dygresja
Dzieciństwo moje i Rodziciela-Płodziciela moich dzieci przebiegało za tzw. "żelazną kurtyną". Co to była ta kurtyna, nie bardzo wiedzieliśmy, faktem jednak pozostaje, że była ona niezwykle oporna na wszelkie magiczne zabiegi, gdyż nie pokonała jej ani jedna Zębowa Wróżka. Mój tata, gdy wypadł mi pierwszy (i kolejny również, i następny też) ząb, polecił mi wrzucić go za piec ze słowami:

Masz myszko, słomianego,
a daj mi kościanego.

Tak robiłam. Traumy nie było. Nowe - naturalną koleją rzeczy - wyrastały same.

Moje Potomki z telewizji, książeczek i od starszych kolegów i koleżanek dowiedziały się, że ta Wróżka-Zębuszka przedarła się jednak do nas i za zęba daje kasę. U jednych dzieci był to "pieniążek", u innych "pięć zeta" - w zależności od świadomości szczerbatego kilkulatka.

Epizod I - 25 zębów w paszczy 6-latka
Gdy Maciej stracił swego pierwszego zęba, pod jego poduszką pojawiły się pieniążki. Ucieszony tym, że tak łatwo można zarobić żywą gotówkę, zaczął kiwać kolejnym zębem i po przeliczeniu tego, co w paszczy wybadał doszedł do wniosku, że wszystkie 25 zębów się mu kiwa!!!

Epizod II - Szkodliwość kotlecików mielonych
Kilka dni po utracie pierwszego zęba Maciej, jedząc kotlecika mielonego produkcji babci H., zjadł zęba. Nawet nie wiedział kiedy! Gdy uświadomił sobie co się stało, zaczął szlochać rozpaczliwie. Tym razem nie dostanie pieniędzy, bo przecież pod poduszka Wróżka Zębowa nie znajdzie zęba!!!
Refen: I ząb poszedł na zmarnowanie!!! (płacz obfity i rzewny) I ząb poszedł na zmarnowanie!!!
Nie poszedł! Kasa była pod poduszką. A Maciej się zastanawiał gdzie Wróżka tego zęba znalazła?!?! Hm... Guzik mnie obchodzi, gdzie go szukała! Ważne, że się wywiązała z obowiązku!

Epizod III - Wypadek-upadek
Zabawa była przednia. Dla dzieci, które nas odwiedzają piętrowe łóżko Potomków stanowi nie lada atrakcję. Problem polega na tym, że grawitacja pomaga przy pozbywaniu się zbędnych przedmiotów z górnego łóżka, a przeszkadza w ponownym ich ułożeniu na miejscu. Wchodząc do góry po drabince Maciej... stracił kolejnego chwiejącego się zęba. Ząb wylądował na górze, Maciej na dole. Płacz był, a jakże! Bo czy Wróżka uwzględnia tylko "wypadnięte zęby, czy wybite też"?

Wybite też!
Za stres i poniesione straty Wróżka przyniosła pieniądze!

Epilog
Niezbyt świetlana przyszłość rysuje się przede mną. Kasa na zęby płynie szerokim strumieniem. Zastępuję Wróżkę - płacę. Leczę moje zęby - płacę. Leczę dzieci zęby - płacę. Naprawiam niedoróbki natury - płacę. A gdy mi wypadną na starość, to też, cholera jasna, zapłacę!!!

I tym mało optymistycznym akcentem zakończę.

- To by było na tyle!

O tym, że... "dzieci rządzą"!

2011-07-31T09:15:00.001+02:00

"Dzieci rządzą!" - takie hasło pojawiło się w jednej z kreskówek oglądanych przez Potomki i hasło to, nie wiedzieć kiedy, zdominowało nasze życie. Ot, po prostu ucieleśniło się, zmaterializowało, urzeczywistniło! Na szczęście nie ogarnęło wszystkich sfer naszego życia, choć rozpanoszyło się nieźle! Coraz częściej pojawia się przy wyborze ubrania na dany dzień czy przy decydowaniu o tym, co rodzinka zje na kolację. Na szczęście egoizm rodziców naszych Potomków (czyli, krótko rzecz ujmując, nasz) ma się dobrze, więc nie ma obawy, hasło "dzieci rządzą" nie stanie się władcą absolutnym!

Wybór miejsca, w którym spędzimy wakacje stał się wypadkową naszego egoizmu i hasła "dzieci rządzą". Wybraliśmy miejsce, w którym się nie zmęczymy opieką nad Potomkami, a one nie będą sączyły w nasze uszy, dusze i umysły jadu zdania: "Mamo, nudzi mi się!".
(Swoja drogą, dlaczego dzieci, mając na podorędziu oboje swych rodzicieli, w 99 na 100 przypadków zwracają się do mamy? Wiecznie tylko: Mamo, chcę jeść, Mamo, zawiąz mi snurówkę, Mamo, boli, Mamo, wytrzyj mi pupkę, Mamo, podaj... i jeszcze sztandarowe Mamo, przytul. Co to, wyrok jakiś, czy co? A w ostatecznym rozrachunku i tak najwspanialszy jest tatuś. Ech, życie...)
Gdzie nie będą się nudzić? Nad wodą! Nad jaką wodą? Bezpieczną i ciepłą! Z ratownikiem pod ręką. Z ciepłym wiaterkiem osuszającym mokre ciała, które z wody wychodzą tylko po to, by uporać się z fizjologią - bo głodu, oczywiście, nie czują!. Wylądowaliśmy (znów) u bratanków.

I tak hasło "dzieci rządzą" wyszło wszystkim na dobre. Potomki nauczyły się pływać (bez pomocy jakichkolwiek dmuchańców, za to z łbami pod wodą a zadkami wystającymi ponad), tatuś wymoczył stare kości w ciepłej wodzie, mamusia pozwoliła fotonom słonecznym niszczyć włókna kolagenowe w skórze i - do domu wszyscy wrócili szczęśliwi.

A ponieważ wakacyjne zdjęcia zdominował błękit wody, to ja - na przekorę - wstawię zdjęcie pozbawione błękitu, choć zrobione podczas wakacyjnej wyprawy :)

Zdjęcie Hanki oprawiłam w dodatki z pięknego zestawu Eledhwen "Old country" (SPD),. Zestaw ciepły, w kolorach dojrzałego lata nadaje się idealnie do ozdabiania sierpniowych zdjęć - a sierpień już lada moment!!!

- To by było na tyle!

O tym, że najważniejsze to wiedzieć lepiej :)

2011-07-08T09:39:00.001+02:00

Hania wie lepiej.
Wie to niewątpliwie!

Z przedszkola przyniosła mnóstwo piosenek, które śpiewa całymi dniami, w czynność tę angażując całe serce, całą duszę i całe gardło! A ponieważ do śpiewu nie trzeba jej szczególnie intensywnie zachęcać, iskrą wywołującą kaskady dźwięków może być zwykła rozmowa. I tak oto pewnego dnia zagadnęłam moją córkę:

- Haniu, co dziś śpiewaliście w przedszkolu?
- Coś o czarownicy, ale nie umiem.
- Spróbuj, może ja tę piosenkę znam.
- Dobla.

I Hania zaśpiewała:

Miała Baba Jaga koguta, koguta, koguta... :)

Próbowałam naprostować moją córkę na tory treściowe, jakie praktykowane były przez wiele pokoleń Polaków żyjących przed nami - niestety, nie dało się. Hania wie lepiej!!!

Co więcej - wie lepiej jak się śpiewa jeszcze kilka innych piosenek, np:

A gdy połknęła dwa złote,
mówiła, ze odda fotel

Ręka do góry, kto myślał, że słowa tej piosenki brzmią inaczej? O! Pan Brzechwa też dłoń unosi?! No, coś podobnego!!!

Inny szlagier z repertuaru Hancyśki:

Kaćki zia wodą, gęsi zia wodą
tsieba je loziegnać, bo się powodą.
Ja ci buzi dam, ty mi buzi daś
ja ci nie wyda-am, ty mi nie wydaś

Piosenek jest wiele, w każdej znajduje się wariant alternatywny stworzony przez moja córkę.
Czekam na nowe piosenki-przeboje, które dzięki młodej nuci cała rodzinka :)

***

Poniżej Karol. Jeszcze nie mówi, ale widząc jego łobuzerski uśmiech jestem przekonana, że niejeden tekścior wymyśli! Zdjęcie Lolka ozdobiłam wspaniałym, wakacyjnym zestawem Agnesingap Designs "Blue sea", ktory możecie nabyć w SPD

- To by było na tyle!

O tym, że coś się kończy i nic się nie zaczyna

2011-06-22T17:47:00.002+02:00

Skończyła się era skrapowania. Trwała dość długo - kilka lat - i dawała mi baaardzo dużo przyjemności. Od wielu tygodni nie potrafię tego robić. Nie mam pomysłów, nie mam chęci, nawet zestawów nie mam. Może to przejściowe, może tak będzie na zawsze... Najgorsze jest to, że nie pojawiło się jeszcze nic, co mogłoby zastąpić scrapbooking. Scrapbooking tradycyjny jest świetny i daje ogrom satysfakcji, ale jest czaso- i kaso- (oj tak!) - chłonny. Tak więc dodatki do realków będą prezentem ode mnie dla mnie - na specjalną okazję.

Poszukuję.

A nim znajdę - nacieszę się wakacjami z moimi osobistymi Potomkami, które ostatnie 2,5 miesiąca intensywnie (!) zasuwały do przedszkola, korzystając ze wszystkich oferowanych przez tę jakże szlachetną instytucję atrakcji. Ale nim będzie o atrakcjach - opowiem o przytomności umysłu Macieja.

Dnia pewnego, gdy przyszłam po Potomki do przedszkola, grupa starszaków szalała na przyprzedszkolnym podwórku. Jedna z dziewczynek, która zauważyła mnie jako pierwsza, zawołała do mnie przez cały plac zabaw:
- Proszę pani! Proszę pani! A Maciek się dzisiaj zerzygał!!! - po czym odwróciła się do mnie plecami i pobiegla do reszty dzieci. Podskoki zadowolenia wyrażały myśl: "Misja spełniona!".
Zaniepokojona podeszłam do pani, by zasięgnąć informacji. W tym momencie podbiegł do mnie Maciej i jako "njus" dnia zaserwował mi ponurym głosem:
- Mamusiu, wiesz co? Bo ja się dzisiaj zerzygałem.
Poczułam się zobowiązana natychmiast pouczyć dziecko o niestosowności używania pewnych wyrazów, więc przykucnęłam obok Potomka (rada Super Niani!) i wyjaśniłam młodemu:
- Wiesz Maćku, słowo "rzygać" jest bardzo nieeleganckie. Grzeczni chłopcy tak nie mówią. Jak chcesz być eleganckim chłopcem, to lepiej powiedz, że dzisiaj zwymiotowałeś.
Syn popatrzył na mnie ze zrozumieniem w oczętach, po czym powiedział:
- Mamiusiu, wiesz co? Bo ja dzisiaj zwymiotowałem.

Historii nie koniec! Przyjeżdżamy do domu. Maciej wpadł jak burza do mieszkania, ze śmiechem, radością, z przepychankami w progu. Małż powitał syna - jak zawsze - pytaniem:
- Jak dziś było w przedszkolu?
Na to Maciej przybrał poważny wyraz twarzy i zaczął:
- Tatusiu, wiesz co? Bo ja się dzisiaj w przedszkolu... - i zapadła cisza. - Bo ja się dzisiaj w przedszkolu... - i znowu cisza. Nagle odwrócił sie w moją stronę:
- Mamusiu, jak się mówi elegancko na rzyganie?

***

To teraz dwa słowa o Hancymonce. Przedszkole organizowało przedstawienie z okazji "Dnia Mamusi i Dnia Tatusia", w którym to przedstawieniu moja córka grała rolę Czerwonego Kapturka. Przebranie, które uszyła dla niej Babcia H. tak ją zachwyciło, że popołudniowy spacer nie mógł się odbyć w ubraniu innym, niż pelerynka Kapturka Cz.

W takim przebraniu biegała po naszym osiedlu. W pewnym momencie pobiegła na plac zabaw zostawiając mnie w tyle. Gdy przebiegała obok wejścia do jednego z bloków, z klatki schodowej wyszła dziewczynka. Spojrzała na znikającą za zakrętem Hanię i stanęła jak wryta. W tym samym momencie za jej plecami pojawiła się mama dziewczynki, która niemal potknęła się na własnym dziecku.
- Mamo, widziałam Czerwonego Kapturka! - zakomunikowało oszołomione dziecko.
- Nie wymyślaj głupot! Idź już - i mamusia poprowadziła dziewczynkę za rączkę w kierunku przeciwnym do tego, w którym pobiegła Hania.

***

Choć skończyło się moje scrapowanie, choć w zastępstwie nie pojawiło się jeszcze nic nowego, zaczęły się wakacje!!!

Wszystkim, którzy tu podczytują i podglądają życzę pięknej, wakacyjnej pogody i relaksującego urlopu!

- I to by było na tyle!

O obiegu wody w przyrodzie

2011-05-15T09:48:00.003+02:00

- Tatusiu, a skąd się bierze deszcz?
- Wiesz Maćku, woda, która jest na ziemi, woda z mórz i oceanów paruje, leci do góry, tam tworzą się chmury. Później ta para wodna się skrapla i pada deszcz. I tak w kółko.
- Wiesz tatusiu, a ja myślę, że po prostu dawno nie padało. Jak długo nie pada, to robi się deszcz.

***

A poniżej - i Maciej, i Tatuś. I jeszcze Hana.
Obie fotki w oprawie zestawów Agnesingap Designs dostępnych w 9th & Bloom:
Zestaw "My family":

Zestaw "You Rock":

- To by było na tyle!

O kilku sprawach

2011-04-26T10:03:00.000+02:00

Zacznę filozoficznie, filozofią rodem spod strzechy: świat się zmiania, a my z nim...
Zmieniają sie też moje zainteresowania. Postanowiłam zarzucić (mam nadzieję czasowo) świat digi i przenieść się do świata realnego. Marzyłam o tym od dawien dawna, ale moje kochane Potomki utrudniały mi realizację moich marzeń. Każdorazowe dotknęcie przeze mnie nożyczek wzbudzało niekłamane zaiteresowanie młodzieży, gdy brałam w dłoń papier o barwie innej niż biała zainteresowanie przeobrażało się w chęć uczestnictwa w przedsięwzięciu, kiedy zaś w zasięgu wzroku (albo i dłoni) pojawiał się klej, stan emocjonalny moich Potomków określić można "euforycznym". Klej śmigał po dłoniach, ubrankach, ścianach, stole i włosach, maniakalnie omijając mające się skleić dwa kawałki papieru.
Do czasu...

Ostatnio, wietrząc przypływ gotówki odwiedziłam pewne sklepy i nabyłam pewne rzeczy. Efekty mojego nabywania możecie zobaczyć zerkając tutaj. A co z Potomkami? - zapytacie.
Ano, nadal pomagają! Kleją, wycinają, malują, ba! szyją nawet!!!
Hania upodobała sobie kleje brokatowe, które w jej dłoniach osiagają status produktu jednorazowego użytku. Nikną w niewyobrażalnym tempie. Oto rozmowa, jaką przeprowadził z córką Rodziciel-Płodziciel:

- Haniu, wybrudziłaś wszystko dookoła tym twoim brokatem! Już ci więcej brokatowego kleju nie kupię!
- A jak będę 6-latkiem?
- Też nie.
- A jak będę dolośła?
- To sobie sama kupisz.
- Hulllllaaaaaaaaaa!

Ot, szczera radość.

***
A na podsumowanie - scrap zrobiony na wyzwanie z zestawem na forum DSPL (klik na skrapa - będzie większy).

Opis na scrapie mówi nam wszystko, sam zaś obrazek zrobiony został z zestawu Akizo "Kitschy Hearts" :)

- To by było na tyle!

O pouczaniu babci

2011-02-19T11:04:00.000+01:00

Babcia Halinka bawi się z moimi Potomkami. Maciej siłuje się z jakimś zadaniem, które sprawia mu wyraźny kłopot.
- Maciek na pewno sobie z tym poradzi, bo on ma wprawę - Babcia dopinguje wnuczka.
- Nie, babciu! - poprawia Hania. - On ma w lewe!

***
A poniżej - ja, wiele (oj, wiele!) lat temu. To wlaśnie zdjęcie z czasów, gdy miałam 6 miesięcy, wklejone jest na pierwszej stronie mojego albumu. Kilka tygodni temu dostałam ten album od mamy, która stwierdziła, że razem z tatą robili osobne albumy dla mnie i dla brata z myślą, że kiedy dorośniemy, zabierzemy je z sobą jako pamiątkę naszego dzieciństwa. Najwyraźniej dorośliśmy, bo album jest u mnie na półce i w niesamowity sposób przenosi mnie do czasów jak z baśni - inne stroje, inne fryzury, inne zabawki dziecięce... Miejsca - choć niby te same - to jednak całkiem inne, jak z bliźniaczego, magicznego świata.
Zdjęcie z pierwszej strony albumu wkomponowałam w zestaw Papriki "My Spirit Vintage":

Zdjęcia mają sens wtedy, gdy są wywołane, gdy są uporządkowane w albunie, gdy upamiętniaja te chwile, które są ważne i te z szarej codzienności, a przede wszystkim gdy są oglądane.

Obiecuję moim Potomkom, że gdy dorosną, dostaną ode mnie nie zbiór płytek ze zgranymi z dysku zdjęciami, tylko porządny album z czarnymi kartkami, z wklejonymi zdjeciami, przy których zanotuję daty i okoliczności wykonania zdjęcia... Taki album w stylu retro.

- To by było na tyle!

O tym, jak wyprosić gościa

2011-02-16T16:52:00.004+01:00

Gdy Babcia Halinka przychodzi do nas, całą swoją uwagę poświęca swoim wnukom, a moim rodzonym Potomkom. Wymyślają energożerne zabawy pełne szaleństwa, wrzasków i bałaganu - czyli tego, co dzieci uwielbiają. Dlatego uwielbiają też Babcię Halinkę!

Ostatnio jednak Babcia mało bawiła się z Potomkami, więcej rozmawiała z ich mamą. Maciej najpierw wygłupami próbował zwrócić uwagę Babci na siebie, później już tylko wołał ją, aż wreszcie zdał sobie sprawę z bolesnego faktu, że tym razem Babcia nie poświęci mu tyle co zwykle uwagi.

Skoro on nie może mieć Babci, to nikt jej miał nie będzie. I kropka!

Wszedł więc do kuchni, gdzie rozmawiałyśmy przy kawie i babeczkach owocowych z bitą śmietaną, i zakomunikował:

- Babciu, już jest godzina 18.19 a ty ciągle tu jesteś!

Kulturalny, nie ma co! Tylko po kim to ma, do jasnej Anielki?!?!?

***

Kiedyś było inaczej. Kiedyś był maleńki, delikatny, niezaradny. A wyglądał tak:

Slodziak, no nie? Zdjęcia te włożyłam w oprawę z zestawu "Journal du matin" Papriki, a pochodzą z czasów, gdy Maciej nie miał jeszcze roku.
Słodziak... Przypomniałam sobie, że "kulturalne" zapędy miał już wcześniej! Jako 3-latek przyniósł Babci Ani jej buty i powiedział:
- Babciu, tu maś buciki, tam maś kultećkę - idź juś!

Hm... Czym skorupka za młodu...

- To by było na tyle!

O znajomości języków

2011-02-09T19:48:00.002+01:00

Maciej wsypuje do karmidełka ziarenka dla kanarka. Właśnie uświadomiłam sobie, że kanarek żyje z nami kilka lat a ciągle nie posiada imienia! W każdym razie opieka nad ptaszyńcem jest obiektem rywalizacji między moimi Potomkami. Jedno wsypuje ziarenka, drugie zmienia wodę, ochoczo sprzątają obes...aną klatkę, wciskają między szczebelki jabłuszko, marchewkę - jednym słowem opiekunowie idealni! Dobrze, że kanarek (a może Kanarek) zamieszkuje w klatce. Jego "więzienie" niejednokrotnie ocaliło go przed zabójczą miłością moich Potomków.

A więc...
Maciej wsypuje do karmidełka ziarenka dla Kanarka.
- A ja znam język ptasi! WOW! Mój syn - poliglota zwierzęcy! Tego jeszcze nie było! Pi-pi-pi-pi-pi! Maciej na cały głos demonstruje znajomość rzeczonego języka, czyli zwyczajnie drze dziób! Choć go nie rozumiem.

I sprawa wyjaśniła się!

A już miałam nadzieję, że mam wyjątkowe dziecko :)

***
Dzisiaj kilka nowych prac. Najpierw MiMiConcept "Romatique", a na zdjęciu Hania i Igor.

Zaraz po Hani i Igorze - Hania i Maciek kilka lat temu. Moja małe piżamiaki w zestawie MaryPop "Fun&Love".

A poniżej maleńka Maja, która przyszła na świat dokładnie miesiąc temu - również w oprawie z zestawu MaryPop "Fun&Love".

A na koniec fantastyczny zestaw Agnesingap "For you". Na zdjęciu dłonie pewnych zaprzyjaźnionych nowożeńców. Wszystkiego dobrego dla Was!!! :)*

A na deser - Hania, również w zestawie Agnesingap "For you". Hania siedziała sobie na schodach przed Ratuszem i odbierała przez pośladki ciepło słońca, które nagromadziło się w schodach podczas długiego, letniego dnia. Jak ja tęsknię za latem!!!

- To by było na tyle!

O spojrzeniu okiem dziecka

2011-01-27T18:43:00.002+01:00

Hania siedzi przed lustrem. Ogląda swoje włosy, ogląda swój prawy profil, lewy profil, odchyla głowę do tyłu najdalej jak może, żeby mieć dłuższe włosy, próbując jednocześnie kątem oka dostrzec jak długie są te włosy, robi rozmaite miny, wywala język na brodę, podnosi go do nosa, składa usta w "ciup", uśmiecha się... Pasjonujące zajęcie, doprawdy.

Usiadłam obok mojej córki na podłodze w przedpokoju i zapytałam:
- Co robisz?
- Patsę.
- I co widzisz?
- Ładną Hanię.
No cóż, moja Potomkini na nadmiar samokrytycyzmu narzekać nie może! Postanowiłam podrążyć temat.
- A co myślisz o mnie?
Uważne spojrzenie mojej córki spoczęło na mnie. Mała rączka powędrowała do moich włosów, policzków, po czym padły wreszcie słowa:
- Ładna jesteś.
Ufff... kamień spadł mi z serca. Dla każdego dziecka jego mama jest ładna, ale przecież mam lustro i dzięki niemu świadomość, że nie wszystko Bozi wyszło tak, jak mogłabym sobie życzyć :) Zaryzykowałam i zadałam kolejne pytanie zastanawiając się na ile moja niespełna 4-letnia latorośl jest w stanie spojrzeć krytycznym wzrokiem na rodzicielkę:
- A co ci się we mnie nie podoba?
I znowu uważne spojrzenie, zmarszczone brwi i pionowe kreseczki na czole. I rączka, która powędrowała niżej niż za pierwszym razem. Z rączki wyłonił sie mały paluszek wskazujący, który wbił się we mnie w okolicach pępka.
No tak, ostatnio jest mnie trochę więcej. Kurka blada, nawet dziecko to dostrzegło. Muszę coś z tym zrobić! Za chwilę będzie w takim wieku, że będzie się mnie wstydziła. Zresztą nie ma się co oszukiwać - ładnie to-to nie wyglada! Milion tego typu myśli w ułamku sekundy przemknęło przez moją głowę, gdy niespodziwanie dotarło do mnie, że Hania coś powiedziała.
Prrr... Wróć!
- Co mówiłaś Haniu?
- Ze nie podoba się mi twoja bluzecka!

Hm... Rzeczywiście! Hania jest wierna różowościom i fioletom, a moja bluzeczka jest popielata - to ostatani kolor, jaki może podobać się małej dziewczynce!
Haniu, kochana jesteś za ten komplement. A ja, no cóż! Choć może pięknością nie jestem, to przecież nie jest źle!

***
A oto Hania w otoczeniu jej ulubionego koloru z zestawu "Crazy shopping" autorstwa Papriki.

Jeśli zestaw spodobał sie wam, to zachęcam do odwiedzenia Digital-Crea - tam go znajdziecie.

A ja spróbuję znaleźc ciuch, dzięki któremu będę piękna w oczach mojej córki. A że w różowym mi nie do twarzy - będę "ładna" tylko w domu :)

I jeszcze jedno.
Cześć Mamo! Cieszy mnie, że podoba Ci się tutaj! :)*

- To by było na tyle!

O tym, że każdy swoje wie!

2011-01-22T10:19:00.002+01:00

Potomki z zapałem chłoną nową wiedzę pod warunkiem, że jest im ona przekazywana mimochodem, a nie w celu ich wyszkolenia. I tak Mciej - naśladując bohaterkę kerskówki - rozwiązuje zapisane przeze mnie w specjalnym zeszycie zadanaia z dodawania w zakresie 20. Robi to z jęzorem wiszącym do pasa i ruszającym się niemal identycznie jak ołówek piszacy np. cyferkę 6. Kilka dni przed obejrzeniem kreskówki postanowiłam przekonać (jak się można domyślać - bezskutecznie) mego syna do tej zabawy. Bunt, obrażanie, brzydkie miny - to nie jedyna reakcja Maćka na moje zapędy. A po obejrzeniu kreskówki - metamorfoza!
I teraz szlag mnie trafia, gdyż co 5 minut słyszę:
- Już lożwiążałem. Żapiszesz mi jakiesz nowe?

Podobnie było z wiedzą dotyczącą układu słonecznego. Dziecię nie mogło pojąć jak to jest, że Słońce przestaje świecić, bo zasłania je Księżyc. Rozrysowałam Potomkowi na kartce wielkie Słońce, Ziemię i wirujęcy wokół niej Księżyc. Tak silnie oddziałało to na racjonalistyczny umysł Maćka, że każdemu, kogo spotkał, opowiadał jak to jest z tym zaćmieniem. Nie przeszkadzał mu fakt, że gdy tłumaczył Babci Ani niuanse ruchu obrotowego, obiegowego i inne aspekty teorii heliocentrycznej, Dziadziuś Rysiu siedział tuż obok Babci. Dziadziuś, po wysłuchaniu mimochodem wykładu adresowanego d Babci, musiał chwilę potem wysłuchać jeszcze raz tego samego wykladu - tym razem kierowanego indywidualnie do niego. Ach, jak mi żal tych dziadków...

A skutki moich wyjaśnień są dalekosiężne! Nawet sama nie wiem jak daleko dalekosiężne! Oto rozmowa, jaka miała miejsce w samochodzie podczas drogi z przedszkola do domu. Świeciło piękne słoneczko, ale na niebie widać było też księżyc, który zauważyła Hania.
- O, księżyc sobie zaspał i swieci w dzień.
- Haniu, on nie zaspał, to tylko planeta - Maciej postanowił wyedukować siostrę.
- Nie, to księżyc! On jest na niebie, bo zaspał!
- Haniu, głuptasie, on nie zaspał, tylko jest. I nie jest na niebie, tylko w kosmosie - wobec tak ewidnetnej ignorancji Maciek nie mógł pozostać obojętny.

Chwila ciszy. Zerknęłam w lusterko wsteczne. Maciej miał minę zadowolonego z siebie Puchatka, zaś Hania zmarszczyła brwi próbując przetrawić nową wiedzę.
Niespodzieanie do moich uszów dobiegł cichy głosik Haneczki:
- A ja widzę, że na niebie.

Na szczęście mam świadomość tego, że to, co dociera do moich ndzieci nie trafia w czarną dziure, tylko zakorzenia się pod nieuczesanymi czuprynami i pomalutku kiełkuje. A co ważniejsze - jedno z Ptomków przekazuje zdobytą wiedze drugiemu. Bo każdy swoje wie!

***
Pora na nowy zestaw Eledhwen "Love me", który możecie mieć odwiedzająć 7th Heaven. Zestaw ten jest pełen pieknej czerwieni przypominającej o tym, ze Walentynki tuż-tuż! Ja nie byłabym sobą, gdybym się od tych czerwieni nie odżegnała i nie wydobyła tego, czego się na pierwszy rzut oka nie zauważa.

A na zdjęciu moi faceci. Ten mniejszy to Maciej w czasach, gdy nie przypuszczałam, że będzie wykładowcą teorii kosmicznych...

Druga praca powstała z zestawu Rakusi "Claret light" (by go mieć zajrzyjcie do 7th Heaven). Tym razem - dla odmiany - Hania, która od zawsze wiedziała swoje i na wszelkie przekonywania, namowy i prania mózgu była odporna:

- To by było na tyle!

O samodzielności i dumie

2011-01-17T12:18:00.002+01:00

Pora poobiednia.

Siedzimy z Małżem w kufni, czekamy aż czajnik zechce gwizdać (ja) i gary zechcą się pozmywać (Małż). Ptomki uziemione przed telewizorem ("Złomka bujdy na resorach" robią furorę). Rozleniwienie dopada nas takie, jakie może dopaść tylko po pysznym, sycącym obiadku. Nic, tylko poczekać na tę wodę, zrobić do picia coś ciepłego, pachnącego, wyłożyć rozlazłe ciało w fotelu i trawić jak pyton...

Niespodzianie do naszych uszek dobiegł dźwięk spuszczanej w toalecie wody.
Hm... Maciej idąc do toalety zawsze nas informuje, czy tego chcemy, czy nie: "Idę żlobić siiikuuuu!", dzięki czemu jesteśmy na bieżaco z procesami wydalniczymi naszego syna. A tymczasem...

No tak, czerwona lampka w głowie przepędziła rozleniwienie, poderwała nas na równe nogi i pognała w stronę łazienki. A tam nasza Hanusia stoi na przysuniętym do umywalki schodku i myje rączki.

- Haniu, kto spuszczał wodę?
- Ja śpuściałam.
- Zrobiłaś siku?
- Nie, kupkę źlobiłam - z dumną miną poinformowała nasza córeczka.
- Sama? Nie do nocniczka, tylko do dużego?
- Tak - dziecię puchnie z dumy.
- A kto ci wytarł pupkę?
- Siama wytziłam.

Zobaczyć minę mego ślubnego - ach, niezapomniana chwila.
Zobaczyć jak Hania "wytrzyła" pupę... No cóż, też niezapomniana. Majteczki do prania, rajstopki też a Hania do wanny.

Ale jako matka jestem dumna z mojego dziecka. Nie dość, że samo zrezygnowało z nocnika (Maćkowi trzeba było zrobić gruntowne pranie mózgu, ściemniać tak, że aż sie z czachy dymiło, chować nocnik i robić milion innych podchodów), to jeszcze samo siebie obsługuje - nie mówimy tu o jakości obsługi - choć nie ma jeszcze 4 lat (Maciej nie może siebie w tej kwesti obsługiwać, bo się brzydzi).

Gdy byłam w ciąży myślałam, że moje dziecko będzie takie... moje. Będziemy się rozumieć bez słów, taka komunia dusz. A tymczasem okazuje się, że mając dwoje dzieci, mam dwie indywidualności. Każde z nich jest inne. Każde z nich jest osobne, odrębne i jest ogromną indywidualnością, z innymi poglądami, upodobaniami, przyzwyczajeniami...

I dobrze, że między mną i nimi nie ma tej wymarzonej "komunii dusz" - dzięki temu jesteśmy dla siebie ciekawi i dzięki temu moje dzieci mogą mnie ciągle i ciągle na nowo zaskakiwać. I to jest jedna z przyjemności bycia mamą.

Nawet jeśli ta przyjemność brzydko pachnie :)

***

Pierwszy zestaw, z którego pracę chcę dziś pokazać, to "Loveliness" autorstwa MaryPop.

Zamyślona, zapatrzona Hania czeka na... możliwość wymieszania wszystkich składników niezbędnych do zrobienia (!) placków ziemniaczanych :) Uwielbia to!

A skoro już pojawiło się dzisiaj słowo "łazienka" , to i Hania w wannie - w wannie z zestawu MiMiConcept "Douceur du bain"

Trzeci świetny zestaw to "My sweet floral comedy" Papriki

Wracam do moich Potomków, które bezwstydnie, bezkrytycznie i po matczynemu uwielbiam za ich nieprzewidywalność.

- To by było na tyle!

O tym, że trudno mi dogodzić

2011-01-10T15:41:00.003+01:00

Tak, trudno mi dogodzić.
W piątkowy wieczór Potomki (wraz z nami oczywiście) znalazły się u swojej ukochanej babci Ani. Okazało się, że herbatka zmieniła się niespodziewanie w nocleg. Babcia nalegała, Potomki wyły z radości - co było zrobić. Ja i Małż, jako element zbędny w relacjach wnuczęta-dziadkowie, zabraliśmy się do pustego, cichego mieszkania.

Ludzie! Ja nie pamiętam jak to cudownie było, gdy byliśmy sami z Małżem, gdy dzieci nie było na świecie, gdy żadne z nas nie potykało się na strażach pożarnych, gdy na kanapach nie leżały seksowne, całkowicie roznegliżowane lalki barbie, kiedy w łazience do przechowoania brudnych ubrań mieliśmy tylko kosz na brudy, a nie dodatkowo pralkę i podłogę, kiedy... mogłabym tak długo! Oj, jak dobrze, że Potomki zostały na noc u babci Ani!!!

Sobotni poranek rozpoczął się późno. O 6.00 rano nikt nie wbiegł z dzikim wrzaskiem, nikt nie zdeptał boleśnie moich piszczeli ani żaden mały, spiczasty łokieć nie wbił się w moją nerkę. Błogostan. Późnym popołudniem zatelefonowałam do teściowej z pytaniem czy Potomki mam odebrać osobiście, czy teściowie ich przywiozą. Niestety, nim usłyszałam w słuchawce głos babci Ani, moje uszy zostały zbombardowane wołaniem: "Powiedź mamusi, zie nigdzie nie jedziemyyyyy!!!". I słowo stało się ciałem.

Niedzielny poranek już nie był tak fajny jak sobotni. Trochę za cicho. Kości bolą od zbyt długiego spania. Obiadu nie trzeba gotować, bo jak dzieci nie ma, to zapchamy brzuchy czymkolwiek. Popołudniowy telefon do babci Ani znów okraszony został feerią odgłosów, które skutecznie zagłuszały jej głos. "Wiesz, bo oni tak prosili, tak nas wyściskali, wycałowali... jedzą ładnie... są grzeczni (to akurat słyszę). Może mogliby zostać do jutra?"
Może mogliby! A ja to co? Mnie się od życia nic nie należy? W końcu to moje dzieci! Niech wreszcie u mnie wrzeszczą, bałaganią, niech u mnie się kłócą, rolewają zupę i kichają bez zasłaniania ust dłonią!
Niech...

Oj, jak to dobrze, że mogę od nich odpocząć. Jak to dobrze, że mogę do nich zatęsknić a jednocześnie mieć ich oboje na wyciągnięcie ręki.

Babciu Aniu, dziękuję!

***
Poniżej Maciej w zestawie nowej designerki - novaczki. Zestaw ten nosi tytuł "Touch of Sun" i na myśl przywodzi letni dzień spędzony nad wodą. Albo w parku - jak Maciej na zdjęciu.

- To by było na tyle!

O tym, że czasem chce się być samolubem

2011-01-08T11:37:00.002+01:00

Wstęp
Maciej i Hana uwielbiają kreskówki. Które dziecko ich nie lubi?
Maciej i Hana śpiewają piosenki poprzedzające film. Większość dzieci to robi.
Maciej i Hana śpiewają te piosenki razem. Zrobili z nich coś w rodzaju rywalizacji, w której poprzeczkę podnoszą coraz wyżej: kto pierwszy będzie znał cały tekst, kto zaśpiewa bez pomyłki, kto zaśpiewa głośniej (na tym etapie rywalizacji o pasji moich dzieci wie całe osiedle, zaś moje emocje kwalifikują mnie na pensjonariusza przybytku dla osób nerwowo chorych, a momentami wręcz niebezpiecznych).
Wreszcie stało się! Brakło pomysłów, by utrudnić rywalizację, więc jedyną drogą do zwycięstwa w takiej sytuacji jest... pozbycie się przeciwnika.

Rozwinięcie
Rozpoczyna się kreskówka. Hania i Maćko jak zwykle zaczynają śpiewać piosenkę.
Maciej: Haniu, nie śpiewaj!
Hania: (śpiewa)
Maciej (głośniej): Haniu, nie śpiewaj!!!
Hania: (kątem oka zerkając na brata, śpiewa)
Maciej: (krzyczy) Hanka! Plosiłem cię, nie śpiewaj!!!
Hania: (jak wcześniej+błysk perfidii w oku)
Ja: (widząc, że mój syn jest o włos od eksplodowania, postanawiam zainterweniować) Maćku, nie krzycz. Przecież możecie śpiewać razem!
Maciej: Nie! Ja dzisiaj chcę śpiewać samolubnie!!!

Zakończenie
Oj, jak wiele jest spraw, które chciałabym robić samolubnie (zjeść całą tabliczkę czekolady)! A jak wiele jest takich, których nie chciałabym robić samolubnie (zrobić pranie, rozwiesić, pozbierać, wyprasować, pochować na półki)! Cóż, nie zawsze można być samolubem. Ale czasem trzeba. Trzeba zawalczyć o swoje, o to, co się chce, o własne pragnienia. Trzeba sie tego nauczyć. I jeśli nie wygrać, to zdobyć się na kompromis.
Ucz się tego, Maćku!

***

A skoro bajdałki były o Maćku, to w obrazkach - dla równowagi - Hania i uśmiech, który zaserwowała tatusiowi. Zdjęcie (jedno z moich ulubionych) jest otoczone elementami z szalonego zestawu Rakusi "Crazy", który dostępny jest w 7th Heaven.

A teraz idę samolubnie odkurzyć i zmyć podlogi. Odrobina egoizmu...

- To by było na tyle!

O przejęzyczeniach

2011-01-04T16:22:00.004+01:00

Hania postanowiła zrezygnować z południowej drzemki, w związku z tym w porze obiadowej doświadczyła ostrego kryzysu przytomności (w języku rodzinki nazywa się to "dogorywka"). Podczas dogorywki siedziała na bujaku i - aby nie zasnąć - mruczała pod nosem:
- Hu-siu-hu-siu. Bu-ju-bu-ju. Hu- (pozwolę sobie nie skończyć).

***

Zestaw Papriki "Art nouveau" - dostępny w Digital Crea - to biel i czerń wraz z odcieniami szarości. Piękny!
Ja do tego zestawu użyłam zdjęcia Maćka.

- To by było na tyle!

A właściwie dołożę malutkie PS.
Dziękuję, Doti!!! :*

O braku chęci do czegokolwiek

2011-01-03T13:26:00.029+01:00

Właśnie tak jest. Totalna, całkowita demobilizacja i noworoczny brak wiary w lepsze jutro.
Koniec.

*** Eledhwen "The Taste of Wine" dostępny w ScrapBird

*** Milkyway Sweetness by Paprika dostępny w Digidesignresort

*** MaryPop Designs "Delight" dostępny w SPD

*** Bisontine "Vintage butterflies"

*** Paprika "Vert'itude" dostępny w Digidesignresort lub S&F

*** Neverending Dream by MaryPop Designs dostępny w SPD

*** MiMiConcept "Noel Futur" do nabycia w DigiScrapbooking.ch

*** StrawberriesDesigns "Don't miss me" dostępny w The DigiChick
GSO

*** Agnesingap Designs "I believe in santa" dostępny w Digidesignresort
GSO

*** "Life mecanic" by Paprika dostępny w Scrap&Friends

*** MaryPop Designs "Christmas Joy" dostępny w SPD

*** Rakusia Designs "Step into Christmas" dostępny w 7th Heaven

*** Eledhwen "Boy in the sky" do nabycia w 7th Heaven
GSO

*** Agnesingap "Sweet kiss" do nabycia w 7th Heaven

*** MaryPop "Believe in miracle" dostępny w SPD

*** "Breath of magic" by MaryPop Designs & Starlight Designs Dostępny w SPD

GSO
*** "One party of midnight" by Paprika dostępny w Digidesignresort

*** MaryPop "Purple love" do nabycia w SPD
GSO

***
- To by było na tyle!

O dziwnych dolegliwościach i cudownej terapii

2010-11-15T11:04:00.007+01:00

Czy można mieć alergię na dziadzia? Najwyraźniej tak!

U jednych alergia objawia się wysypką, u innych kichaniem, u jeszcze innych katarem, łzawieniem. Moje potomki mają... czkawkę!

A było to tak.

Pewnego dnia Potomkini, będąc u dziadków, doznała przykrej przypadłości, jaką jest czkawka. Szarpało ją - jak to przy czkawce. Niemniej jednak dziadzio nie mógł znieść ogromu cierpienia, jakie spadło na dziecko i przypomniał sobie o dawnej "metodzie" na czkawkę. Genialna w swej prostocie metoda polega na zaaplikowaniu "cierpiącemu" łyżeczki cukru.

Potomkini do tej terapii podeszła z rezerwą, ale "lekarstwo" łyknęła. Czkawka niemal natychmiast przeszła! Niestety, wróciła po kilkudziesięciu minutach - tym razem Potomkini sama poprosiła dziadzia o "lekarstwo". Dziadziuś podał dziecku cudowny specyfik i po chwili po czkawce nie było śladu.

Od tej pory Potomkini, będąc u dziadków, co chwilę ma czkawkę. Jeśli nie uda się jej wywołać czknięcia lub przekonująco udać czkawkę - z uśmiechem na ustach i w mało aktorski sposób symuluje ostrą czkawkę tylko po to, by dostać łyżeczkę cukru. Ciekawe jest to, że w domu czkawkę miewa sporadycznie, a jeśli już ją ma - to jakoś o leku nie pamięta! Czkawka też nie prześladuje jej, gdy dziadziuś jest poza domem!

Cóż, dziwna przypadłość, ale jakże cudowna terapia...

***
Zaległości skrapowych mam tak wiele, że nie wiem od czego mam zacząć! Katastrofa!

1. Na początek MaryPop i "Pink Dream". Nie lubię różowości i z różowymi zetawami męczę się okrutnie. Oto co mi wyszło z tego skądinąd fantastycznego zestawu:
GSO

Na szczęście Hania kocha kolor różowy :) Maciej - niekoniecznie! Jeśli chodzi o kolory i fasony - mój syn tryska testosteronem i nie da sobie nic podejrzanego wcisnąć! A ja - przekorna dusza - wcisnęłam jego zdjęcie w różowości! Wyrodna!

Jeśli macie ochotę na tenże zestaw - odwiedźcie SPD. Zachęcam!

2. Drugi zestaw, z którym się bawiłam to MiMiConcept "Ancienne" - do nabycia w digiscrapbooking.ch. Zestaw znów różowy! :)

Lubię Hanusię na tym zdjęciu. Taka troszkę niedzisiejsza, poważna...

3. Następny zestaw - znowu MaryPop. tym razem zestaw nosi tytuł "Miss you" i jest w przepięknej kolorystyce! Zerknijcie do SPD jakie cuda można z tego zestawu wyczarować. Ja zrobiłam tylko jedną pracę, niestety, brak czasu daje się mi we znaki. Niemniej jednak praca ta znalazła się w GSO, co - nie ukrywam - cieszy:)

4. Teraz pora na Collab MiMiConcept i Coco "Poemme de reinette". Ten zestaw eksploduje kolorami - nie wiadomo na co się zdecydować. Zrobiłam jedną pracę, do której brakowało mi tekstu. Przypomniałam sobie o wierszu mojego ukochanego księdza Jana od Biedronki. Jeśli klikniecie na zdjęcie - będziecie mogli przeczytać wiersz.

Zestaw możecie nabyć odwiedzając digiscrapbooking.ch.

Zmęczyłam się tym nadrabianiem zaległości. Resztę zostawiam sobie na następny raz. A teraz, choć nie mam czkawki, łyknę łyżeczkę cukru. Na pokrzepienie!

- To by było na tyle!

O tym, kto kogo urodził V

2010-10-30T17:54:00.006+02:00

Już myślałam, że kwestia kto kogo urodził została przewałkowana na lewą stronę, przetrawiona i zaakceptowana. Wprawdzie wersja, jaką wydumała moja córka niekoniecznie jest w zgodzie z tym, co napisano w wielu podręcznikach (od pani Michaliny Wisłockiej począwszy), niemniej jednak nie chciałam być Don Kichotem - próby prezentowana prawdy zaniechane zostały przeze mnie daaawno temu!

Okazało się, że po kilku tygodniach spokoju (no, względnego spokoju), moja Potomkini podjęła ponownie temat rodzenia dzieci. A nasza rozmowa wyglądała tak:

- Mamusiu, tatuś mnie nie-u-lo-dził!
Nauczona wcześniejszym doświadczeniem postanowiłam nie cieszyć się z tego odkrycia. Szósty zmysł podpowiadał mi, że mogę spodziewać zaskakującego dalszego ciągu.
- Tak uważasz? - zapytałam wiedząc, że Hana pociągnie temat nawet jeśli całkowicie ją zignoruję.
- Tak! - pokiwała energicznie łepetynką. - To nolmalnie niemoźliwe.
Spojrzałam na nią z wyczekiwaniem. Czyżby jednak...?
- Niemoźliwe, zieby tatuś ulodził dziewcinkę. Ty ulodziłaś mnie, a tatuś ulodził Maćka. Tak! Bo dziewciny lodzią dziewciny, a chłopci lodzią chłopciów. Tak! Tak jeśt na pewno!

Hm... Komentarz? Skomentowanie tego jest dla mnie "nolmalnie niemoźliwe"!

***

Poniżej dwie prace z zestawu Rakusi zatytułowanego "Silent". Zestaw urzekł mnie kolorystyką, a o fakcie, że sam się skałda - nie wspomnę.

Zdjęcie to zostało zrobione końcem września. Hania była wówczas bardzo zmęczona. Tuliła sie do mnie tak, jak tylko 3,5-latka potrafi się tulić. Chwil tulenia jest w naszym życiu bardzo dużo. Chwil uchwyconych na zdjęciu - niewiele.

Druga fotka to zdjęcie Igora. Kolorystycznie idealnie pasuje do tego właśnie zestawu. (GSO)

Zestaw Rakusi nabyć możecie odwiedzając Matrioshki Scrap Designs.

A ja idę porozmawiać z moją córką. Może się czegoś nauczę, bo w sprawie tego, co jest normalnie możliwe tudzież niemożliwe, Hana wydaje się być ekspertką!

- To by było na tyle!

O tym, kto kogo urodził IV

2010-10-08T16:32:00.006+02:00

- Mamusiu, ci tylko mamy lodzią dzieci?
- Tak, tylko mamy mogą urodzić dzieci.
- A ci mamusie-kotki lodzią małe kociaćki?
- Tak, Haniu.
- A mamusie-pieśki lodzią małe psiaćki?
- Tak.
- A mamy-ptaśki lodzią malutkie piśklaćki?
- Mamy-ptaszki znoszą jajka i z tych jajek wykluwają się pisklęta.
- Wsiśtkich ulodziły mamusie! To dlaciego mnie ulodził tatuś?

I jak tu tłumaczyć?

Przestałam. Chyba poczekam, aż sama zrozumie. Chociaż z drugiej strony fascynujące bywa śledzenie toku rozumowania małego człowieka. Ciekawe jaki nowy temat pojawi się w sferze zainteresowań Potomków, kiedy kwestie rodzenia dzieci zostaną dostatecznie zbadane, zanalizowane i odpytane :)

***

Oto Hania - jesienna, poznająca świat, zadające pytania i uważnie obserwująca. Zdjęcie powstało w czasie październikowego spaceru, kilka dni temu, jednak Hania wygląda na nim bardzo poważnie. A tymczasem ma tylko 3,5 roczku.

Do zrobienia tego scrapa oraz scrapa następnego wykorzystałam dwa zestawy Papriki zatytułowane "Et le vent soufflera". Piękny tytuł! I niezwykle piękne elementy wykonała Paprika. Na jej blogu możecie zobaczyć oba zestawy - zauważycie, że różnią się one jedynie odcieniami. W pierwszym odruchu stwierdziłam, że ten "vintage" jest piękniejszy, ale gdy zaczęłam zabawę z "klasycznym", doszłam do wniosku, że wybrać pomiędzy nimi nie sposób :)
Zajrzyjcie do Digidesignresort albo do S&F Shop, a znajdziecie tam nie tylko zestawy, ale też WA, ramki i QP. Zapraszam w imieniu Papri i własnym!
A na zakończenie - październikowy Maciek w zestawie "A wiatr wieje..." Papriki.

- To by było na tyle!

O tym, kto kogo urodził III

2010-10-07T16:55:00.005+02:00

Niestety, piętnem naszych czasów jest to, że autorytety upadają.

Pani Jadzia, jako najwyższy autorytet, również upadła.

Kilka dni po odkryciach Hani dotyczacych tajemnicy jej narodzin, moja córka odbyła ze mną kolejną rozmowę:

- Mamusiu, pani Jadzia to chyba źwaliowała! - powiedziała ze śmiechem na ustach i kpiną w głosiku.
- Tak? Zwariowała? A dlaczego tak uważasz? - postanowiłam ostrożnie wybadać.
- Bo opowiadała śtlaśne głupoty.
- Jakie głupoty? - zapytałam poważnie zaniepokojona.
- Wieś - Hania parsknęła śmiechem - powiedziała, zie to ty mnie ulodziłaś!

Ręce opadły. Iedał sięgnął bruku. Moja potomkini zakodowała raz na zawsze, że urodził ją tatuś i nic tego myślenia nie zmieni. A już liczyłam na zbawienną moc pani Jadzi...

***

Poniżej Hania jako moja mała słodka czarownica. Na zdjęciu robi sobie makijaż zestawem do makijażu dla dziewczynek. "Kosmetyków" powinno wystarczyć jej na rok, jednak wszystkie cienie, szminki, lakiery zużyła w czasie krótszym niż dwa tygodnie. A jaka była wtedy piękna!
Bo nie to ładne, co ładne, ale to, co się komuś podoba! A Hania, widząc siebie samą, była zachwycona! (klik na zdjęcie, będzie większe!)

Do zrobienia tego scrapa wykorzystałam zestaw MiMConcept "Malefique". Zestaw utrzymany jest w klimacie "halołynowym" (brrr... nie lubię tego święta-przeszczepu) i zawiera dużo elementów mających na celu wzbudzić grozę! Jeśli się wam spodobał, to możecie go mieć odwiedzając DigisrapBooking.ch. Tam też znajdziecie bliźniaczo podobny zestaw "Macabre", który różni się od "Malefique" kolorystyką. MiMi zastąpiła chłodne fiolety przyjamnymi żółciami. Wykorzystując ten zestaw zajęłam się zdjęciem Igora. Jak się Wam podoba?

Idę poobcować z moją córką. Jeśli macie ochotę na czwartą odsłonę dialogów "kto kogo urodził", zajrzyjcie wkrótce! Hania nie skończyła drążyć tego tematu, ale o tym na razie sza!

- To by było na tyle!

O tym, kto kogo urodził II

2010-10-02T13:28:00.008+02:00

Matka to tylko matka! Znana od urodzenia, a więc oswojona do cna, przewidywalna i opowiadajaca bajki na dobranoc, a więc nie zawsze wiarygodna. Gdzie w takim razie poszukiwać autorytetu, kiedy jest się 3,5 latkiem? Jak to: gdzie? W przedszkolu!

Ostatnio Hania wpakowała się mi na kolana, przytuliła i konspiracyjnym szeptem zapytała:
- Mamusiu, a wieś, zie to ty mnie ulodziłaś?
Niewiele brakowało, a padłabym trupem. Moje tygodniowe tłumaczenia, że to mamusie rodzą dzieci nie przyniosły żadnego efektu, a tu nagle - masz! Amerykę odkryła! Już miałam warknąć: "Nie, nie wiedziałam o tym, bo byłam wtedy uśpiona", ale powstrzymałam się, przytuliłam potomkinię i odparłam (ja, oaza spokoju i cierpliwości):
- Tak, Haniu, to ja ciebie urodziłam. A kto ci o tym powiedział?
Hania - nadal szeptem - wysyczała mi wprost do ucha:
- Pani Jadzia w psiedśkolu!

Pani Jadziu! Nasz najwyższy autorytecie! Przybądź do nas czym prędzej i pomóż w wychowaniu potomków, skoro każde słowo dobywające z twych ust, pada na żyzną glebę umysłów moich potomków i wydaje plon stokrotny! (A może nawet dwustu- i tysiąckrotny!). Ja tłumaczyłam tydzień, Ty, o pani Jadziu, wytłumaczyłaś w jedno przedszkolne przedpołudnie!

***

Dzisiaj mam dwóch chłopców (tylko jednego z nich urodziłam): Maćka i Igora.

Oba zdjęcia są w oprawie z najnowszego zestawu MaryPop "My little angel". Jeśli zestaw podoba się wam - zapraszam do SPD. A gdyby ktoś chciał dołączyć do CT Mary, to teraz jest odpowiedni moment!

- To by było na tyle!

O kobiecych przywilejach

2010-09-30T13:17:00.010+02:00

Że różni się od swego brata, Hania zauważyła już dawno temu. Od niedawna potrafi wykorzystywać te różnice do osiągania własnych celów. Świat od zawsze był tak urządzony, że tyle miałeś, ile wydarłeś dla siebie. Nie inaczej jest w słodkim świecie dzieciństwa moich kochanych Potomków. Prawa dżungli. Walka o byt. Wyścig. Rywalizacja. Konkurowanie. Ale co zrobić, gdy się jest najmłodszym członkiem w rodzinie? A co jeśli jest się dodatkowo najmniejszym? najsłabszym? i na domiar wszystkiego dziewczynką?
Trudna rada! Trzeba w takim razie odpowiednio zaargumentować!

Od niedawna Hania odkryła tę broń i nie waha się jej użyć! Magiczna broń Hani brzmi: "Maćku, uśtąp mi, psiecieś jeśtem KOBIETĄ!"

I tak trzymaj, Haniu! Tak trzymaj!

***
Poniżej moja kobietka podczas jesiennego zbierania kasztanów. O ich magii już kiedyś pisałam. Uwielbiam moment, gdy zanurzam dłoń w torebce, aby znaleźć klucze, a znajduję gładkiego, błyszczącego kasztana...

DO zrobienia tego scrapa wykorzystałam zestaw Rakusi zatytułowany "Yeah" - do nabycia w SPD. Poniżej Maciej, który (niestety) staje się coraz częściej odporny na Hanusiną argumentację... Ech...

W pracach tych nie zdołałam oddać całości uroku zestawu Rakusi. Wykorzystałam tylko 2 tła, podczas gdy w zestawie jest ich dużo więcej - każde piękne! Zresztą podglądnijcie sami odwiedzając bloga Pauliny.

***

Kolejne prace to kolejne fantastyczne zestawy. Jednym z nich jest "Player" Papriki. Z tego zestawu zrobiłam tylko jedną pracę (ach, żeby tak do doby dodać z godzinkę albo i dwie!), na której jest moja Hanuja zapatrzona w telewizor, w ulubione bajki o Barbie.

Zerknijcie na bloga Papriki, znajdziecie tam piękne prace i ciekawe zestawy.

***
Ostatni zestaw to przezent od dziewczyn z MIKA Designs - "Ti amo nel azzurro". Piękne kolory, kobiety! Piekne! Ubrałam w nie Igora, z którego robi się coraz fajniejszy facet! No, no!

Jeśli chcecie mieć te piękne błękity, to nie ma sprawy - wystarczy odwiedzić Scrapinsider. Zapraszam też na blogi Kasi i Sylwii z tandemu MIKA Designs - a może dołączycie do ich CT?

A ja - cóż mi pozostało - idę przetestować siłę Hanusinej argumentacji na mężu. Hm... Sens ogólny będzie taki sam, ale metodę chyba dobiorę inną.
Bardziej... kobiecą!

- To by było na tyle!

O tym, kto kogo urodził

2010-09-20T16:53:00.008+02:00

Hania, jak to Hania, zadaje pytania! W dodatku coraz bardziej dociekliwe!!! Oto nasza ostatnia rozmowa:

- Dlaczego wy ciągle rośniecie i rośniecie?
- My już nie rośniemy, Haniu.
- A dlaczego jestem malutka?
- Bo gdybyś była duża, to nie zmieściłabyś się w brzuszku.
- A kto urodził Maciusia?
- Ja urodziłam.
- Miałaś duży brzuszek? I on tam siedział?
- Tak miałam duży brzuszek.
- A mnie kto urodził? Tatuś? Podzieliliście się?

Oj, Haneczko, gdyby dało się tym podzielić, to uszczknęłabym troszkę tej rozkoszy i dała tatusiowi zakosztować :)

***

Rodzenie - rodzeniem! A ja mam do pokazania kilka prac.

Na początek zestaw "Violet Meadow" autorstwa MaryPop. Zestaw cudowny, z pięknymi wrzosami, których (jeszcze) nie wykorzystałam. Bo ja to taka przekorna dusza, która z zestawu mającego w tytule "violet" wydobyła... jesienne szarości. A oto co mi wyszło:

Troszkę smutna ta Hania. Zamyśłiła się, a ja "pstryk" - i mam taką Hanię na zawsze! Ta obok mnie, zadająca kolejne pytania to już jest trochę inna Hania...

A poniżej Hania i Antoś. Antoś na tym zdjęciu przeprasza Hanię. Ma za co! Co więcej - nie były to jedyne przeprosiny Antka. On już tak ma, że cokolwiek chce zrobić, zawsze później kogoś musi przeprosić. Niektórzy mogliby powiedzieć, że Antek jest niegrzeczny! Ale nie! Nic z tych rzeczy! Tosiek jest po prostu konsekwentny i po trupach dąży do wyznaczonego celu :)

Zestaw MaryPop możecie mieć odwiedzając SPD. Jak zwykle zapraszam również na bloga Mary - wyszperacie tam dużo fajnych rzeczy!

***

Drugi zestaw, jaki dostałam w moje ręce to cudowny ze wszech miar prezent od Iwony (StarLightDesigns) - "Use your love". Już dawno nie miałam tak wyjątkowego zestawu. Mnóstwo kompozycji z drobnych elementów, wszystko w delikatnej kolorystyce, dobrane ze smakiem - perełka! Zrobiłam z tego zestawu dwie prace - na obu są mamy ze swymi pierworodnymi. Różnica jest taka, że jeden pierworodny został starszym bratem, drugi jeszcze nie. A podobieństwo?
No cóż, mają wspólnych dziadków :)

A na zakończenie niespodzianka. Moja praca wygrała w wyzwaniu z mapką na forum DSPL. Praca wydawała się mi totalnym zwyklakiem, nie czuję się dobrze w mapkach, tak więc wyróżnienie to szczególnie mnie ucieszyło! Mapka do pobrania tutaj, wykorzystałam zestaw freebie ACO "Bruissements Mer Sable".
A oto "dzieło":

- To by było na tyle!

O przedszkolu

2010-09-10T13:36:00.007+02:00

Każde wyjście do przedszkola okraszone jest tradycyjnym już jęczeniem "Nie chcię iść do psiedśkola" - "Ja teś nie chcię iść do psiedśkola".

Nic dziwnego, ja nie chcę iść do pracy, na zakupy, tu i tam... Ale idę. Potomki wdrażam do tego, że w życiu czasem robi się to, co się chce, częściej to, co się musi.

Ja na ich miejscu też nie chciałabym chodzić do przedszkola. Trzeba spędzić kilka godzin w towarzystwie obsmarkanych, płaczących bez powodu (w sumie to powód jakiś się znajdzie), krzyczących, dokuczających, brudzących się, skarżących malców. Zabawki - te najfajniejsze - zawsze łapsnie ktoś inny, kredki są połamane, jedzenie inne niż w domu... A spacer to już tragedia na całego - trzeba iść w parach, ktoś ci depcze po piętach, ty też komuś depczesz po piętach a na dodatek nie ma czasu by się zatrzymać, podeptać mrówki, pozbierać pety i kapsle po piwach, sprawddzić czy ten płot jest szary ze starości czy z brudu. Normalnie koszmar!

A jednak każdego dnia, gdy przychodzę do przedszkola po Potomki, na pytanie: "Jak dzisiaj było?" słyszę głośne:

SIUUPEELLLLL!!!!!!

Bo w przedszkolu jest super!
Skąd więc poranne jęczenie?
Odpowiedź dała Hania:

- Haniu, o co płaczesz?
- Bo nie chcię iść do psiedśkola!
- Źle jest w przedszkolu?
- Nie, fajnie!
- To dlaczego płaczesz?
- Bo psiecieś Maciuś ziawsie płakał!

No tak! przykład idzie z góry! Przed wyjściem popłakać trzeba, bo tak nakazuje zapoczątkowana w ubiegłym roku tradycja.
I koniec!

***

Na poniższym zdjęciu Maciej z czasów, gdy niegroźna dla niego była wizja przedszkola. Miał równiutkie 10 miesięcy, zaś czas spędzał pod opieką rodziców albo babci. Piękne czasy...

Dekorację dla tego zdjęcia stanowi zestaw MaryPop "Fall in love". Zestaw jest niezwykły! Zachwyca zarówno papierami jak i dodatkami. Możecie go mieć odwiedzając sklep SPD. Zachęcam!
A poniżej następny przedszkolak (in spe!) - Igor.

Chciałabym być przedszkolakiem...

- To by było na tyle!

O zamkniętych drzwiach i otwartym oknie

2010-09-04T07:03:00.017+02:00

Czasem robi się smutno.
Człowiek ma wrażenie, że wszystkie drzwi pozatrzaskiwały się mu przed samym nosem i nie ma wyjścia. Niektóre drzwi trzaskaja tak gwałtownie, że człowek nie zdąży łepetyny odsunąć i dostaje po nosie.

Teraz przyszedł moment, w którym to ja jestem tym człowiekiem.
Dostaję po nosie i nie widzę drogi wyjścia.

Przypomniał się mi wiersz księdza Jana Twardowskiego "Kiedy mówisz"

Nie płacz w liście
nie pisz że los ciebie kopnął
nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia
kiedy Bóg drzwi zamyka - to otwiera okno
odetchnij popatrz
spadają z obłoków
małe wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia
a od zwykłych rzeczy naucz się spokoju
i zapomnij że jesteś gdy mówisz że kochasz

Księże Janie od biedronki!
Czekam. Rozglądam się dookoła i wypatruję tego otwartego okna. Ono jest, tylko ja go jeszcze nie zauważyłam! Stąd ten mój nastrój...

***

Nastrój - nastrojem, a pogoda robi swoje! Za oknem szaruga, po szybie spływają strumienie deszczu, w szafach zrobiłam podmianę i letnie ubrania wepchnęłam w najdalszy kąt, niech nie drażnią oka...
Jesienny klimat przywołuje zestaw Agnesingap zatytułowany "Rowan cottage". Wykorzystałam ten zestaw do ozdobienia zdjęcia Hani z sierpniowego spaceru, podczas którego pogoda była iście październikowa (klik na zdjęcia, będą większe):

Nie byłabym sobą, gdybym nie zadziałała z przekorą! Sięgnęłam po zdjęcie wakacyjne przedstawiające pływającego Maćka. Pomysł taki podsunął mi świetny okręt z zestawu Agnesingap - koniecznie musiałam go użyć! Oto co powstało:

Zestaw Agnieszki jest naprawdę wyjątkowy! Możecie go mieć odwiedzając Sunflower Scrap - Zachęcam!!!

***

Drugim zestawem krążącym wokój jesiennych kolorków jest zestaw Rakusi "Bang, bang". Najpierw śpiąca Hania. Nie mogłam się powstrzymać, młoda spała tak słodko...(GSO - dzięki, Beatko!).

Drugi scrap to Antek. Antek jest małym urwisem, który - jak się okazało - jest tej samej grupie przedszkolnej co Hania. Imię "Antoś" nie schodzi z ust przedszkolaków. Antoś ma baaardzo mocny charakter, co sprawia, że z uporem i konsekwentnie dąży do tego, co sobie postawił za cel. A że czasem trzeba kogoś odepchnąć... Co mu tam! Na poniższej pracy Antek szuka grzybów. Z tego scrapa bardzo ucieszył się Antoni, dziadzio Antka (mój chrzestny ojciec) - zapalony grzybiarz. Już ma przyszykowane akcesoria grzybiarza i tylko czekać jak do domu zacznie znosić swoje trofea!

"Bang, bang" Rakusi dostępny jest w ShabbyPicke Deisigns, zaś elementy, jakie kryje w sobie są dużo bogatsze, niż zdołałam w moich pracach pokazać.

***

Na sam koniec Paprika i jej "Welcome in my blue lagoon".
Z tego zestawu powstały dwie prace w zupełnie innej kolorystyce. Oto one:

Hania i mewa.

Mały Bartosz i jego cudna minka.

Zestaw można nabyć w jednym z dwóch sklepów: w S&F albo w Scrap With Me. Jest w nim wiele elementów różowych, których w moich pracach nie wiedać, ale mozecie zobaczyć je oglądając na blogu Papriki prace zrobione przez dziewczyny z jej CT.

A teraz idę pootwierać okna w mieszkaniu - jak już ta jesień przyszła wcześniej, to niech zagości na dobre wraz ze świeżym powietrzem. Gdy przewietrzę mieszkanie, to może przewietrzy się mi umysł i zobaczę to otwarte okno, o którym pisał ksiądz Jan...

- To by było na tyle!

O sezonie ogórkowym

2010-08-29T08:27:00.009+02:00

Na wszelkiego rodzaju sezony ogórkowe, czyli przemijające szybciutko mody, jestem odporna. Ale w obliczu zapachu i aromatu prawdziwych ogórków - wymiękam! Uwielbiam ogórki!

Ostatnio moja Sąsiadka-Małgorzatka obdarowała mnie słoiczkiem ogórków "na spróbowanie". Wygląd - przeciętnie atrakcyjny: zabrązowione, pomiędzy nimi pływa... coś kojarzącego się z... Dziwne! W dodatku pokrojone wzdłuż, powykręcane jakieś - ogólnie nawet bardzo dziwne. Zgodnie z zaleceniem Sąsiadki-Małgorzatki odczekałam z otwarciem słoiczka 2 dni. A gdy te dwa dni minęły - rozpłynęłam się! Mniamuśne! Ogórki miały dziwny kolor, bo są z chili, a to, co pływało pomiędzy to rozgnieciony czosnek!

Rezultat - receptura (bo tak pysznych ogórków nie robi się według przepisu, tylko według receptury) zachowana, zaś ogórki "dochodzą" w słoiczkach w kuchni. Odczekam dwa dni i...

Za to już dzisiaj mam inny smakołyk. Zerknijcie tutaj - zobaczycie jaki :) Ewa, niech Cię, jaki pyszny!

***

Moje Potomki lubią i ogórki kiszone, i korniszony, i w postaci tzw. "mizerii". Hana zjada ogórki dla samej przyjemności jedzenia ogórków :) Od małego miała specyficzne smaczki - do dzisiaj (ma 3,5 roku) zjadła jedno (!) jajko. Nie tknęła sera białego! Nie lubi szynki, no, ewentualnie może być kabanos albo jakaś cienka kiełbasa solidnie doprawina czosnkiem. Mogłaby się żywić: jabłkami, gruszkami, winogronami, bananami, śliwkami, marchewkami, papryką, buraczkami, ogórkami - oczywiście najlepiej na surowo i bez dodatków!

Poniżej Hania z czasów, gdy mamine mleczko było dla niej całym światem smakowym (GSO):

Do zrobienia tej pracy wykorzystałam cudowny zestaw MaryPop "Passion". Możecie go mieć odwiedzając ShabbyPickle Designs.
Oto WA wykorzystane w tej pracy:
Jeśli chcecie je mieć - wystarczy kliknąć TUTAJ (download)

A na zakończenie - małe cudo zrobione przez Agę (novaczkę) - zdjęcie też jej autorstwa:

Dynda przy moim telefonie i wzbudza nieustający zachwyt Hani, bo tam są dwa "sielduśka", i "ciewlone kolaliki", dłonie i stópki - w sam raz dla mojej małej sroczki.
Aguś, dziękuję :)*

- I to by było na tyle!

O cudownej pani Jadzi

2010-08-26T10:21:00.008+02:00

Sierpień dobiega końca. Wraz z nim czas wolny. Szykuje się powrót do pracy, do papierzysk rosnących w sterty, do wieczornego gotowania obiadów na następny dzień, ale też powrót do całkiem fajnych ludzi :) Poza tym Hana zadebiutuje jako przedszkolak! Już nie może się doczekać dnia, kiedy zostanie na cały dzień w przedszkolu pod troskliwą opieką pani Jadzi! Pani Jadzia urosła do rozmiarów postaci mitycznej - cokolwiek Hania potrafi, jest to efekt nauki pani Jadzi.
- Kto cię nauczył tak starannie rysować?
- Pani Jadzia!
albo:
- Kto cię nauczył tej zabawy?
- Pani Jadzia!

Niekiedy dochodzi nawet do dialogu:
Babcia: Haniu, kto ci zrobił taką ładną fryzurkę?
Hania: Pani Jadzia.
Babcia: Ale przecież pani Jadzia jest w przedszkolu, a ty jeszcze do przedszkola nie chodzisz.
Hania: Pani Jadzia przychodzi do mnie rankiem po cichutku i robi mi takie fryzurki!

Dowcip całej sytuacji polega na tym, że Hania w towarzystwie pani Jadzi spędziła niespełna dwie godziny podczas "dni otwartych" dla przyszłych przedszkolaków.

Cóż, dzieciaki kochają panią Jadzię za to, że zawsze pomoże, zawsze pogłaska po główce, otrze z oczka łzę tęsknoty, przytuli do swej ogromniej piersi, uśmiechnie się serdecznie, wprowadzi troszkę domu i mamusiowatości w obcą przedszkolną rzeczywistość.
Dzieciaki kochają pania Jadzię, bo pani Jadzia kocha dzieciaki!

Pani Jadziu! Przytul czasem do piersi moją różową dziewczynkę i opowiedz jej jakąś różową historyjkę...

***

A dla odmiany po tym dziewczęcym wstępie - dwa chłopięce scrapy.

Kilka dni temu Maciej skończył 5 lat. Oczywiście był tort, świeczki, goście, ale najwspanialsze były prezenty. Jednym z nich, tym, który Macieja najbardziej ucieszył, były rolki! Nie mógł doczekać się momentu, gdy włoży je na nogi. A gdy wreszcie ten moment przyszedł - przyszło rozczarowanie! Okazało się, że mój mały chłopczyk stracił panowanie nad wszystkimi kończynami! Ręce i nogi latały mu na boki jak marionetce. Gdy troszkę je opanował, poszło lepiej. Poniżej - pierwsza lekcja jazdy na rolkach (klik na zdjęcie - będzie wieksze!):

Credits

Jeszcze troszkę a będzie śmigał! Wprawdzie poduszka w spodniach (z tyłu) przyda się nie raz i nie dwa, ale... Jak mówi porzekadło, jak się nie przewrócisz, to...

A tutaj mały Bartosz. Słodziak.

Credits

Czas przygotować moim przedszkolakom przedszkolną wyprawkę - kapcie, podusie, masę nowych ubranek, ponieważ te, w których biegali wiosną są kuse i w nogawkach, i w rękawkach, i na brzuszkach... Rosną!

- I to by było na tyle!

O wakacyjnych wyjazdach w świadomości przedszkolaka

2010-08-20T19:32:00.007+02:00

Uwielbiam obserwować jak mój przedszkolak zdobywa wiedzę o Świecie (przez wielkie "eś").

Po powrocie z lipcowego wyjazdu z przejęciem opowiadał cioci o podróży:
- Najpielw był cielwony i biały, później cielwony, biały i niebieśki a na końciu cielwony, biały i zielony.
- Acha! - z mądrą miną odpowiedziała ciocia patrząc na mnie wyczekująco.
A dla mnie to banalnie proste! Dziecię wymieniało kolory flag narodowych państw, przez które przejeżdżaliśmy.

Innym razem nie mógł się doczekać kiedy dojedziemy do Krakowa. Ciągle zadawał pytanie: "Kiedy będziemy na miejściu? Kiedy będziemy na miejściu?". Wreszcie dojechaliśmy.
- Jesteśmy na miejscu.
- I to jeśt Klakowo? - zapytał wyraźnie rozczarowany.
Hm... Krakowo... Niech będzie i Krakowo!

Jak się nie mógł doczekać przyjazdu do Krakowa, tak samo nie mógł doczekać się powrotu do domu.
- Kiedy bedziemy w Polście?
- Jesteśmy w Polsce!
- Tak? A ja wciale nie widzię nasiego domu!

Lubię te rozmowy, spostrzeżenia, domysły... Maciej tłumaczy sobie świat na swój, przedszkolaczkowy sposób. A ja mam wrażenie, że jest dzieckiem bardziej świadomym rzeczywistości, niż jego mama, kiedy była przedszkolakiem. A może to właściwość chłopięcego umysłu? Bo przecież Hana żyje w świecie elfów, wróżek, księżniczek i kopciuszków ze szklanymi pantofelkami, w świecie pięknym, baśniowym i - obowiązkowo!!! - różowym.

***

Poniżej moja mała Hania z czasów, gdy świat nie był różowy, lecz miał wszystkie kolory tęczy i tylko to, co wielobarwne, było godne jej uwagi:

Zestaw, który wykorzystałam do zrobienia powyższej pracy to efekt współpracy MaryPop i Mystique Designs. Nosi tytul "Autumn Sonnet" i przypomina o zbliżającej się nieubłaganie jesieni. Jest uroczy, zaś nabyć go można w Shabby Pickle Designs. A ja - na zachętę - przedstawiam jeszcze jedną pracę, która powstała z wykorzystaniem zdjęcia pewnego małego przystojniaka:

- I to by było na tyle!

O tym, że urodziny to rzecz święta!

2010-08-16T09:14:00.007+02:00

Jutro Maciej będzie świętował swoje piąte urodziny. Od ponad miesiąca każdego ranka obserwuje kalendarz, analizuje aktualną datę i liczy ile dni zostało do tego Wielkiego Dnia. Emocje są ogromne! Któregoś dnia zachowywał się niegrzecznie. Miał chyba gorszy dzień i nic nie było w stanie poprawić mu humoru. Złościł się o byle co, krzyczał na Hanię, dokuczał jej... Asortyment niegrzecznych zachowań miał pokaźny!
W końcu zdenerwowałam się na niego i zagroziłam, że odwołam urodziny. Wtedy rozpłakal się żałośnie i powiedział:
- Nie mozieś odwołać ulodzin, bo juź na ziawsie będę miał nieciałe pięć lat! I nie będzieś wiedziała jaki jeśtem duzi!

Wobec takiej argumentacji nie miałam wyjścia - nie odwołałam urodzin!!!

***

Poniżej Maciej mający równy miesiąc. Z rozrzewnieniem wspominam tamte chwile. Wszystko było takie nowe, ekscytujące, niespodziane, piękne, beztroskie, dobre, kolorowe - jak to we wspomnieniach! Zresztą Skaldowie wyśpiewali to lata temu:

"Szanujmy wspomnienia, smakujmy ich treść
Nauczmy się je cenić (...)
Wspomnienia są zawsze bez wad!"

Dookoła nas ciągle nowe maluszki! Poniżej zdjęcie pewnego mężczyzny, który nie ma jeszcze miesiąca (GSO).

Słodziak! Oba zdjęcia otoczone zostały elementami z zestawu Rakusi "I wish...". Zestaw jest piękny i piękne są prace, które z niego powstają. Możecie go mieć odwiedzając ShabbyPickle Designs.

A ja idę pobawić się z moim prawie 5-latkiem! Dobrze, że są te urodziny, przynajmniej wiem, jaki mój syn jest duży!

- I to by było na tyle!

O tym, że dziadziuś ma hopla

2010-08-15T08:41:00.010+02:00

Kolejna mądra rozmowa z Maćkiem.

- Mamusiu, dziadziuś Z. ma hopla!
- Taaak? - zapytałam ostrożnie przeczuwając, że to co dziecię mówi to jedno, zaś to co myśli - drugie.
- Tak! - entuzjastycznie potwierdził Maciej. - Wujek K. teś ma hopla!
No, tu już nie byłam zaskoczona. Do mojego kochanego brata to stwierdzenie jakoś... bardziej pasowało.
- A kto jeszcze ma hopla? - próbowałam wybadać.
- Nikt - spokojnie powiedział Maciej. - Leśta nie ma hopla. (uff...)
- A co ma reszta? - badałam dalej.
- Babcia H. ma peziota, dziadziu R. ma folda i my teś mamy folda!

I zagadka rozwikłana.

***

Dla równowagi Hania, która nie ma hopla (chyba!). Znalazła w parku kasztana w zielonym, kolczastym ubranku.. Była nim zafascynowana. Obudziły się w niej instykty macierzyńskie - bo w środku przecież malutki kasztanek! Był, ale jeszcze nie do końca wykształcony. Szkoda! Ale już niedługo będą nowe, brązowe...

Do tego scrapa wykorzystałam zestaw Eledhwen "Blue Kingdom". Zestaw jest piękny - niebiesko-zielony. Zobaczcie jak wygląda w wariancie niebieskim:

Jeśli zestaw się Wam spodobał, możecie go mieć odwiedzając ScrapBird. Warto go mieć, jest piękny!

A na koniec praca z zestawu Twelve by Twelve Designs "Love Found", która znalazła swe miejsce w GSO (dziękuję, Maju!).

Zastanawiam sie, czy chciałabym mieć hopla. Nigdy się nie przyglądałam hoplom. Muszę je pooglądać i kto wie - może ja też będę kiedyś miała hopla?

- I to by było na tyle!

O mądrych rozmowach małych ludzików

2010-08-13T16:21:00.007+02:00

Będąc w cukierni kupiłam mieszankę ciasteczek. Były tam rozmaite pyszności: rogaliki z różą, ciacha okrągłe z kolorową posypką, "zapałki" z czekoladowym łebkiem, prostokąciki sklejone masą orzechową - jednym słowem: mniam! Pudło z ciasteczkami zostawiłam w kuchni.

Gdy dzieciaki weszły do kuchni i zobaczyły ciasteczka, zaczęły ze sobą taką oto rozmowę:
- Maciusiu, śpójź ile ciaśteciek! Chyba milion!
- Nie, Haniu! Ich jeśt dziewięćdziesiat dziewięć.
- Wieś, my ich chyba nigdy nie źjemy...
- Nie maltw się Haniu, lodzicie nam pomogą! Oni nam ziawsie pomagają.

I pomogli! Miłe takie pomaganie!

***

MaryPop ma nowy zestaw, który wspaniale wpisuje się w tę mądrą rozmowę moich małych ludków. Zestaw zatytułowany został "I heart sweets" i dostępny jest w Shabby Pickle Designs. W tym właśnie zestawie moja mała, słodka dziewczynka:

A tutaj ta sama dziewczynka dwa lata wcześniej. Miała wówczas około 4 miesięcy. (GSO)

Zapraszam na bloga Mary, tam jak zwykle mnóstwo atrakcji i prezentów!

A ja wracam do pomagania :)

- I to by było na tyle!

O tym, że wkurza się czasem i mały, i duży

2010-08-07T11:56:00.007+02:00

Duży - to ja! O małym będzie później!

Wkurzam się!
A najbardziej wkurza mnie moja śladowa asertywność. Znowu.
I znowu nie potrafię jej wypracować.
Zaciskam zęby mieląc w ustach przekleństwo i robię coś, na co nie mam ochoty. Złoszczę się na siebie, na bliskich, na przedmioty martwe, które wtedy właśnie robią się szczególnie złośliwe.
Później patrzę na efekt mojej pracy, czuję zadowolenie, bo efekt jest fajny i czuję zadowolenie, bo mam już za sobą tę nieszczęsną robotę.
Na końcu emocje całkiem opadaja i wręcząjac komuś efekt mojej pracy czuję... dumę!

A za kilka dni, tygodni historia - jak to ona - powtarza się.

***

Na szczęście są chwile, które potrafią poprawić nastrój. Sprawczyniami tych chwil są między innymi dwie dziewczyny, od których dostałam prezenty-niespodzianki.

Doti obdarowała mnie ślicznym rakiem ze zdjęciem Bubeusza. Zdjęcie to wywołuje na mojej twarzy uśmiech - Maciej był zezłoszczony w chwili, gdy je robiłam, gwałtownie wymachiwał patykiem i groził wszystkim dookoła. Udało się mi go rozśmieszyć - w tym momencie pstryknęłam zdjęcie. Oto ono, w scrapie autorstwa Doti

Dzięki, kochana! Uwielbiam takie niespodzianki!

Druga kobieta, która mnie obdarowała rakami to Agraf. Oto fantastyczne prace od niej:

Wiecie co jest najwspanialsze w dostawaniu raków? To, że patrzę na scrpa, patrzę na elementy, cienie, kolorystykę, kompozycję, patrzę, podziwiam i po chwili stwierdzam, że na zdjęciu są moje potomki!
Taka ze mnie matka!

Dzisiaj bez moich wypocin!

- I to by było na tyle!

O tym, że dzeici nie lubią

2010-08-06T12:39:00.016+02:00

Oj, wiele jest rzeczy, których dzieci nie lubią!

Dzieci nie lubią rozkazów,
nie lubią czasu, kiedy kończą się kreskówki,
nie lubią, gdy pada deszcz,
nie lubią być całowane przez ciocie,
nie lubią nowych sytuacji,
nie lubią, gdy w najwspanialszym momencie zabawy woła się je na obiad (albo inne tego typu bzdury),
nie lubią składać zabawek,
nie lubią wracać z podwórka do domu,
nie lubią, gdy szłyszą "Pora spania",
nie lubią...

Można tak długo!
Moje dzieci nie lubią, gdy proponuję im, że na dobranoc przeczytam im coś innego niż "Chatkę Puchatka" Co wiecej - domagają się czytania rozdziału pierwszego, w którym powstaje Chatka Puchatka dla Kłapouchego i w którym Kubuś śpiewa słynną Mruczankę z Nadworu. Chociaż czytanie tego samego przez pół roku może doprowadzić do nerwicy, to czytam! Czytam, czasem recytuję z pamięci (wtedy potomki dopominają się, bym patrzyła w książkę i przypominają o przewróceniu kartki) i myślę sobie o prószącym śniegu spoglądając od czasu do czasu na chowające się za wzgórzami czerwone słońce, które znów doprowadziło rtęć w termometrze za oknem do trzydziestej którejś kreski.

Później dzieci zasypiają i zaczyna się to, co rodzice lubią!
A lubią gdy dzieci już śpią,
lubią, gdy zabawki są na swoich miejscach,
lubią pooglądać filmy (niekonieczne "dla dorosłych" - byle nie kreskówki!)
lubią porozmawiać swobodnie, na tematy, jakich nie porusza się w obecności dzieci,
lubią przytulić się (trochę mocniej) :)
lubią wypić i zjeść coś, co nie jest dla dzieci (np. chipsa),
lubią...

Jednak tym, co łączy rodziców i dzieci jest to, że dzieci nie lubią rozstawać się z rodzicami, a rodzice tak naprawdę lubią spędzać czas ze swoimi dziećmi - nawet wtedy, gdy trzeba jeść, sprzątać zabawki i robić milion innych nieciekawych rzeczy.

Bo najważniejsze jest to, by się lubić. Wzajemnie.
Tak po prostu!

***

Namnożyło się dzisiaj prac do pokazania. Wróciłam do zestawów freebie i zaczęłam zabawę z mapkami. Do tej pory "nie czułam" mapek, jednak postanowiłam spróbować i... uczę się!
Pierwsza praca: Hania zbierająca stokrotki.

Credits

Tutaj - zdjęcie Hani, do którego mam słabość. Nie mogłam się pohamować i użyłam go raz jeszcze!

Credits

A tutaj moja Pyza troszkę zaskoczona faktem, że mama pstryknęła fotkę. Ostatnio nie lubi fotografowania i broni się przed nim odwracając plecami lub chowając się gdzie popadnie :)

Credits

Zlot zabytkowych samochodów to nie lada atrakcja dla chłopców - mój chłopiec zachwycił się tymi pojazdami, które przypominały bohaterów disneyowskiej produkcji zatytułowanej "Cars". Jest ogromnym fanem tego filmu - kolekcjonuje samochodziki, kupuje i "czyta" gazetki, a film oglądał chyba milion razy!!!

Credits

A poniżej kochające się rodzeństwo. Tak sobie myślę patrząc na tę fotkę - oni naprawdę się kochają!!! Hm... Fajne z nich rodzeństwo :)

Credits

***
Paprika ma świetny zestaw! Jego tytuł to "My little pet shop". W zestawie nie brakuje elemtów zwierzęcych (słodkie psiaki, kociaki, ptaki itp.), aż się prosi, by w pracach nawiązać do świata zwierzaków - stąd gołębie i moja mała rybka:

Na uwagę zasługuje też nowy zestaw Rakusi zatytułowany "Would you feel". Zestaw ten idealnie nadaje się na leniwe wakacyjne popołudnie. Spójrzcie na jego kolorystykę!

Zestaw można nabyć tym razem w Shabby Pickle Designs! W sklepie tym możecie znaleźć również inne zestawy Rakusi - poszukajcie, znajdziecie na pewno mnóstwo perełek! Zerknijcie również na bloga - znajdziecie tam free niespodziankę!

A! Byłabym zapomniała! W imieniu MaryPop ogłaszam wielką letnią wyprzedaż!

Można kupić zestawy MaryPop za grosze! Taka okazja!!!

***
Rozpisałam sie dzisiaj. Czas kończyć, więc -->

- To by było na tyle!

O tym, że dziewczynki muszą kochać kolor różowy

2010-08-04T08:22:00.009+02:00

Dziewczynki muszą kochać kolor różowy.
Gdy mama małej dziewczynki wchodzi do sklepu z ubrankami dla dzieci, po stronie chłopięcej widzi wszystkie kolory tęczy z dominacją "burości" (czyli kolorów praktycznych, na których brud nie od razu jest widoczny). Po stronie dziewczęcej widzi wszystkie kolory tęczy dołączone do barwy różowej. Różowe bluzeczki, spódniczki, sukienki, spodenki, kapelusze, czapeczki, rajstopki, skarpetki itp. Buciki też. I spinki do włosów. I opaski. Mała dziewczynka musi wyglądać słodko jak landrynka.

Moja mała dziewczynka "ubielbia" kolor różowy. I fioletowy. Postanowiłam znaleźć dobrą stronę tych znienawidzonych przeze mnie różowości i fioletowości - i znalazłam!
Każdy ciuszek, jaki wytargam z różowej szafy mojej różowej córki pasuje kolorystycznie do reszty, którą moja córka ma na sobie. Trzeba tylko przekonać młodą, że do sukni "bąbki", na ramiączkach, lekkiej i zwiewnej nie pasują spodnie-rybaczki z trzema różowymi guziczkami na nogawkach.

Pościel moja różowa księżniczka ma różową.

Zabawki dziewczęce - kuchenka, odkurzacz itp - no oczywiście - różowe! Hulajnoga - różowa! Okulary przeciwsłoneczne - różowe!

Które z pisaków/kredek są zużyte w pierwszej kolejności? Oczywiście te w kolorze różowym!

Już nie mogę!

Jedyne, co mi pozostało to cierpliwie czekać aż moja mała dziewczynka pokocha inne kolory.
Tylko obawiam się, że wtedy nie będzie już moją małą dziewczynką!

***

Dla równowagi postanowiłam zająć się dzisiaj małymi chłopcami. Pierwszym z nich jest Igor, drugim - Maciej.

Zdjęcia obu chłopców są w oprawie zestawu Papriki "Dolce Gusto":

Zestaw możecie nabyć w Scrap and Friends. Znaleźć tam możecie również piękne QP. Polecam!

- I to by było na tyle!

O zabawie i szansie na zestaw

2010-08-02T08:58:00.005+02:00

Dzisiaj bez bajdałków. Dzisiaj na poważnie o zabawie.

Rakusia proponuje Wam swój zestaw "Pink Think"

Ładny, prawda? A wiecie, że on sam się składa? Rakusia chce go dać wszystkim! Wszystkim, którzy...

No właśnie - zerknijcie do niej, szczegóły znajdziecie na jej blogu!

http://rakusiadesigns.blogspot.com/

Miłej zabawy!!!

- I to by było na tyle!

O tym, że nie dość zmian!

2010-07-31T13:24:00.006+02:00

Potrzebuję zmian. Ich lista wisi przymocowana magnesem do lodówki. Co jakiś czas jedna pozycja z listy bywa skreślana, ale w zamian pojawia się kilka nowych. Po wczorajszych spacerach po sklepach rozmaitych zmamarzyły się mi nowe meble... Widziałam takie, które pięknie wkomponowałyby się w moje małe mieszkanko.. Hm...
Pospacerowałam między nimi, pogłaskałam je po ściankach bocznych, powąchałam ich cudowny zapach nowości i obiecałam sobie (i im też), że po nie wrócę :) A na pocieszenie kupiłam zegar ścienny do kuchni. Odkąd mieszkam tutaj, "u siebie", nie miałam w kuchni zegara ściennego, a mimo to przez wszystkie te lata miałam odruch zerkania na ścianę, by sprawdzić która godzina. Od wczoraj jest - i choć nie tyka, to z przyjemnością zerkam na niego, by sprawdzić, która godzina!
Mała zmiana, a jednak zawsze jakaś zmiana! Co dalej? Może te meble...?

***

Najnowszy zestaw MaryPop nosi tytuł "Forever" (do nabycia w Shabby Pickle Designs).Zapraszam, odwiedźcie bloga Mary, zobaczycie cudeńka, jakie można z tego zestawu stworzyć, znajdziecie piękne dodatki (QP, ramki) a także 2 bonusy freebie :)

A oto moje prace z tego zestawu:

A teraz ponierobię nic. I to będzie taka mała zmiana :)

- I to by było na tyle!

O odpoczynku po odpoczynku

2010-07-27T07:25:00.011+02:00

Wyjazdy wakacyjne są męczące. To fakt! Prawda niezaprzeczalna!

Najpierw trzeba sporządzić listę rzeczy, które należy zabrać. Następnie ta lista jest wieokrotnie weryfikowana po to, by podczas wakacji i tak stwierdzić, że nie mamy tego, co teraz jest potrzebne, za to mamy masę rzeczy zbędnych w 100%. Później przychodzi pora pakowania, upychania, składania i bezsensownych wysiłków spamiętania gdzie co jest. Wreszcie wyjazd. Kilka godzin obserwacji zmieniającego się za oknem krajobrazu i... nareszcie wakacje!

Pewnie byłyby to wakacje, bo i rozrywki inne niż w domu, i towarzystwo nowe, i miejsce atrakcyjne, ale... dzieci własne! Na szczeście większość czasu dzieci dbały same o siebie, a my dbaliśmy, by dzieci nie zmarły z głodu. Zaaferowane intensywnością doznań zapominały o jedzeniu!
Chociaż nie mogłam leżeć plackiem i wchłaniać przez skórę niszczące moje DNA fotony (które zarazem tworzyły coś, co się zwie opalenizną), chociaż wieczorne wyjście z Małżem ograniczyło się do ogrodu (bo potomki zasnęły), chociaż zwiedzanie kończyło się na nienudnych dla potomków placach zabaw, torach saneczkowych i lodziarniach itp. (bo wszystko, co warte zwiedzenia zobaczyliśmy 7 lat temu chi-chi-chi!), to i tak wakacje należą do udanych. Gdyby jeszcze ktoś zechciał mnie po pwrocie rozpakować i oprać... Niemniej jednak chwile spędzone wspólnie są najcenniejsze! Bo to tylko nasz czas!!! A najwspanialsze było oglądanie szczęśliwych twarzy naszych potomków!

Oto potomkini, która nie mogła oderwać się od baniek mydlanych i odkrywała uroki pływania:

Credits: Rakusia "Morning after dark", WA by PetitLips.

Credits: Rakusia "Blue Way", maska by AgaWa (do pobrania tutaj).

A gdy już zaczęłam zabawę z maskami, to zrobiłam ich więcej! Oto one:

Jeśli komuś z Was przypadły do gustu, to zapraszam do pobierania (download). A jeśli zechcecie pochwalić się swymi pracami, w których wykorzystacie moje maski, będzie mi bardzo miło!!!

Na zakończenie czarujacy zestaw Scrapment Votre "Parfum de rose". Jest uroczy, pełen różu, czerni i bieli. Zrobiłam z niego dwie prace, w które włożyłam zdjęcia Hanki:

- I to by było na tyle!

O tym, że teściowa może być "spoko babeczką"

2010-07-14T12:39:00.007+02:00

Teściowa - osoba, wokół której narosło tyle mitów, legend i złośliwych dowcipów, że ona sama zniknęła z powierzchni ziemi. Teściowa musi być brzydka, musi być złośliwa, wredna, wścibska. A jeśli jest mamą jedynaka (tak jak moja teściowa), to już istny potwór w ludzkiej skórze! Księgi o niej można pisać i temat nie zostanie wyczerpany, prawda?

A moja teściowa jest inna...
Naprawdę!

Wczoraj Bubeusz pochorował się okrutnie. Wirus jelitowy sponiewierał go tak, że nie był w stanie ustać na nogach. Co zrobiła teściowa? Zaproponowała, że Hancymonkę zabierze do siebie, żeby Maciej (a ja przy okazji) miał spokój. Słowo stało się ciałem - dzisiaj rano zjawiła się i Hania pojechała do babci! To nic, że Maciej czuje się juz dobrze! To nic, że babcia A. ma swoje życie, które teraz będzie musiała podporządkowac 3-letniej kobietce. Hania wyjechała! A żeby było ciekawiej - teściowa kazała spakować ubranka na zapas i piżamkę, bo Hania wróci jutro! O ile nie pojutrze!

Podobnie było, gdy mnie i Małżyka dopadło choróbsko - dzieci mieszkały u niej przez tydzień. Wróciły utuczone, roześmiane a Maciej zakomunikował, że od teraz jest synkiem babci A.

Fajna ta babcia A.

Fajna ta moja teściowa! Bo wiecie, z niej jest naprawdę spoko babeczka!

***

Wspomnienia. Przeglądalam stare zdjęcia i znalazłam małego Maćka (niespełna miesięcznego) i intymny fragmencik mnie. Ubrałam to zdjecie w zestaw Twelve by Twelve Designs "It's ok to be different".

A później - dla równowagi - Maciej sprzed 2 tygodni (credits: Collaboration by Two Little Pixels "Pixel Pack 2")

Skoro jest Maciej, to i niech będzie Hanuśka pożerająca borówki (credits: Therese "Happines").

A na zakończenie Konrad i Igor (credits: HoneyDesigns "My father's son", maska jola8000).

To teraz - dziękując w duchu za TAKĄ teściową - idę zrobić dietetyczny obiadek dla Maćka!

- I to by było na tyle!

O tym, że nie wszyscy chcą na wakacje wyjechać

2010-07-13T10:56:00.010+02:00

Jakich to czasów człowiek doczekał, Panie Dziejku! Maciej nie chce jechać na wakacje!!!

Podczas śniadania potomki siedziały ze wzrokiem wlepionym w kalendarz ścienny, odliczały dni do wakacyjnego wyjazdu i planowały, co z sobą zabiorą.
Hania: Ja ziabiole moje lalećki i ublanka, i buciki, i ciałą waliźkę!
Maciej: A ja ziabiolę wsiśtkie śtlazie pozialne!
Ja: Maćku, zabierzesz z sobą tylko kilka samochodzików, nie będziesz miał czasu na autka.
Maciej: Dlaciego?
Ja: Bo po całym dniu pływania i chlapania w wodzie padniesz nosem w poduszkę i będziesz smacznie chrapał.
Maciej: A będę oglądał bajki w telewiziozie?
Ja: Nie bedziesz miał siły na bajki.
Maciej (wykrzywiając usta, ciapiąc oczami, by łzy miały odpowiednią wielkość i podnosząc ton głosu): To ja nie chcię jechać na takie gupie wakacie!

Po przeanalizowaniu tej naszej rozmowy zrozumiałam mojego potomka. Co to za wakacje? Toż to kolonia karna: zmęczenie, przymus(!) spania, brak czasu na zabawę, brak telewizora - ta wizja zakryła wszystko, co atrakcyjne w wakacyjnym wyjeździe :)

Ja też nie chcę jechać na wakacje! Przeraża mnie koniecznośc pakowania, układania tak, by to, co potrzebne znalazło się "pod ręką", sprawdzania, czy wszystko zabrałam. Gdyby ktoś zachciał przenieść mnie w cudowny sposób na miejsce wakacyjnego wypoczynku, gdyby ktoś zrobił dla mnie takie magiczne drzwi, dzięki którym mogłabym swobodnie przechodzić z "tutaj" do "tam" pokonując w mgnieniu oka te kilkaset kilometrów...

***

Dzisiaj zestaw Agnesingap Designs zatytułowany "Sea waves". Przeniósł mnie on w rejony nadmorskie:
GSO

Piękny zestaw... Nabyć go można w SunflowerScrap

***

Ostatnio dostałam kilka raków, którymi się nie pochwaliłam i za które tutaj nie podziękowałam!
Zaczynam więc!
Rak od Moni:

Rak od Mavee:

Rak od AgnieszkiW:

Rak od Doti:

A ponieważ Doti nieustannie mnie czymś "raczy", postanowiłam się odwdzięczyć i oto przeznt dla Doti i jej Laurki - nadmorskie klimaty z zestawu AgnesingapDesigns "Sea waves":

A ja biorę się za przygotowania do wyjazdu! Gdyby ktoś z Was miał gdzieś - na przykład na strychu - te magiczne drzwi przenoszące do wybranego miejsca, to niech mi wypożyczy na tydzień, co?

- I to by było na tyle!

O złym dniu i jego jasnej stronie

2010-07-09T12:59:00.008+02:00

Zdarza się tak, że przykre wydarzenia spadają na mnie jedno za drugim, jedno powoduje drugie i czuję się, jakby moje życie było "Domino Day". Zaczęło się wczoraj, kontynuacja była dzisiaj. Brrr... Lepiej do takich chwil nie wracać. Siedziałam sobie w kuchni i rozczulałam się nad sobą, bo tyle się mi nie udaje, tyle się na mnie zwaliło, pecha mam jak stąd do Kambodży, jestem biedna, położę się do łóżka i nie będę wstawała, bo po co?

Czy w tej serii nieszczęść nie było niczego dobrego? Przecież nie wszystko tego dnia było tragiczne! "Always look on the bright side of life"!

Znalazłam coś fajnego. Po raz pierwszy byłam z moją córką na prawdziwych babskich zakupach. Łaziłyśmy po sklepach z ubraniami, z butami, zabawkami - mierzyłyśmy wszystko, co nam się podobało, na naszych nogach znalazły się rozmaite buty - nawet takie "babciowe". Dla Hani wkładałam buty różowe (!), Hania "mierzyła" wszelkiego rodzaju buty na niebotycznych obcasach i koturnach (wszystkie były "plawie doble") - do domu wróciłyśmy zaopatrzzone w 2 pary butów, sukienkę, okulary słoneczne a nawet w rękawki do pływania i płyn do robienia baniek mydlanych.

Fajna ta moja mała kobietka, która w każdym sklepie tańczyła jak baletnica, która w każdym sklepie znajdowała dla mnie piękne ubrania i buty w kolorze różowym, która entuzjastycznie wchodziła do przymierzalni bawiąc się w "schowanego", która przed każdym lustrem robiła komiczne miny, która siadała na każdej pufie w sklepach obuwniczych ("bo tej jeście nie wyplóbowałam"), która bezpardonowo mówiła: "Mamusiu, wyjdźmy ź tego śklepu, bo tu majom bzidkie wiesiaki do ublań...

A tak Hania wyglądała w wakacje 2008:

Oj, piękne to było lato, kiedy jedynym atrybutem kobiecości mojej córeczki było to, co ukrywała wówczas pieluszka... Teraz Hania w uszach ma kolczyki, ma długie, kręcone włosy i jeden z paznokci wymalowany prawdziwym lakierem, "takim dla mamusiów, a nie dla dziewcinków".
Powyższe zdjęcie ubrałam w przepiękny zestaw MaryPop Designs "Night by the Ocean" (dostępny w Shabby Pickle).

Poniżej ten sam zestaw, ale tym razem ze zdjęciem Igora - dziecka, które otacza prawdziwy ocean miłości...

Zajrzyjcie na bloga MaryPop - znajdziecie tam ciekawe freebiesy (m.in. tło bloga wykonane z zestawu "Night by the Ocean") Zapraszam w imieniu Mary i... własnym ;)

- I to by było na tyle!

O weekendzie spędzonym na łonie przyrody

2010-07-05T12:52:00.017+02:00

Coraz intensywniej odczuwam fakt, że są wakacje. Ale o tym za chwilę (i fotki będą, a co!).
Najpierw jednak zajmę się zestawem Rakusi zatytułowanym "Morning after dark", który dostępny jest w DSM. Z zestawu tego zrobiłam dwie prace, które poniżej:

GSO

Jest to zestaw, po który warto siegnąć nie tylko ze względu na kolorystykę, ale przede wszystkim na bogactwo elementów, które się nań składają :)

A wracając do wakacji - weekend spędziliśmy poza domem: sobotni dzień upłynął nam w lesie wśród krzaczków borówek, zaś niedziela - w Wąwozie Homole. Dzieciaki tuptały dzielnie, z sił opadły dopiero w samochodzie w drodze powrotnej. Las obdarował nas hojnie poziomkami, borówkami, śpiewem ptaków, świeżym, rześkim powietrzem, wspaniałymi zapachami, natomiast podczas zmagań z Wąwozem Homole widoki zapierały dech w piersiach.

Las w Bukowcu:

Wąwóz Homole i okolice Jaworek:

- I to by było na tyle!

O wakacyjnych planach

2010-06-30T14:14:00.005+02:00

Przyszło lato!
Naprawdę!
Temperatura wysoka, niebo błękitne, chmur brak, zapach skoszonej trawy - aż się nie chce siedzieć w mieszkaniu (z widokiem na opustoszały z powodu upału plac zabaw).
Siedzę na kanapie, na kolanach mam laptopa, w twarz chłodzi mi lekki wietrzyk produkowany przez dmuchawę zakupioną specjalnie na upały, dzieciaki mają południową drzemkę, moje oczy też się zamykają, zaś myśli wędruja w wakacyjne rejony...

...plaża, słońce, leżaczek, olejek do opalania, lekka bryza, "morza szum, ptaków śpiew"...
Albo nie!
...łąka, koc, dookoła morze kwiatów, w uszach muzyka owadów, na nosie okulary słoneczne, na głowie kapelusz, przed nosem dobra książka, a na wyciągnięcie ręki ogromne, soczyste czereśnie...
Albo inaczej!
...dookoła piękna rafa koralowa, woda wspaniale chłodzi ciało a tuż pod jej powierzchnią baśniowy świat kolorowych rybek...

"Mamusiu, juź się wyśpałam!"
"Dokąd chciałabyś pojechać na wakacje?"
(chwila zastanowienia)
(drapanie po rozczochranych, jeszcze śpiących włosach)
(chwila zastanowienia z palcem w ustach)
"Nie wkładaj paluszka do buzi! No, co z tymi wakacjami?"
(bluzeczka w górze, drapanie po okrąglutkim, wypiętym brzuszku)
(kolejna chwila zastanowienia)
"Chciałabym pojechać... mozie... do... Babci Halinki!!!"

I masz babo placek!

***

W takim razie będę nadal dłubała w komputerze! Oto co wydłubałam ostatnio. Obie prace zrobione zostały z zestawu Eledhwen "Far... far away" (do nabycia w ScrapBird). Pierwsza praca powstała z wykorzystaniem zdjęcia niespełna 5-miesięcznej Hani. Mała królewna siedziała wówczas na kanapie obłożona ze wszystkich stron poduchami i z emocji podwijała paluszki u stóp.

Drugie zdjęcie powstało mniej więcej w tym samym czasie i należy do moich ulubionych.

Co z wakacjami?
Chyba pozostała nam spontaniczna decyzja! Zobaczymy, co życie nam podpowie! Ważne, by każdy z nas spędził ten czas w sposób naprawdę wyjątkowy!

- I to by było na tyle!

O decyzjach

2010-06-26T20:40:00.005+02:00

Jest obok mnie Ktoś, a właściwie Ktosia, która przychodzi do mnie jak do konfesjonału. Zresztą ona sama używa tego określenia. Przychodzi gdy spotka ją radość, gdy ma kłopot, gdy się martwi, gdy usłyszy coś miłego - przychodzi do mnie i już.
Czasem bycie konfesjonałem jest trudne. Ciężko żyje się cudzym życiem. Na szczęście ja, jako konfesjonał, wysłuchuję nie tylko grzechów! Dlatego lubię te nasze konfesjonałowe babskie spotkania. Lubię te chwile szczerej radości, niehamowanego śmiechu, żartów na tematy wszelakie, pytań zadawanych bez skrępowania, odpowiedzi wysłuchiwanych z zainteresowaniem i braku poczucia, że coś się musi. A potem - decyzja. Mam nadzieję, że po tych naszych rozmowach jest ciut łatwiej...

Poniżej dwie prace z najnowszego zestawu MaryPop "Zofia's World" (dostępny w Oscraps). Zestaw jest niesamowity! Delikatne barwy, wyjątkowe i niebanalne dodatki sprawiają, że scrapy same się składają.
Najpierw wzięłam się za zdjęcie Maćka z 2006 roku, które zrobione zostało w czerwcu, gdy Bubcio miał równiutko 10 miesięcy. Zdjęcie to czekało długo na odpowiedni zestaw - i doczekało się!

Dla równowagi w drugiej pracy skoncentrowałam się na Hani. W chwili robienia zdjęcia miała około 4 miesięcy. Siedziała na kanapie otoczona poduszkami, by choć przez chwilę zachować pion. A ile miała frajdy oglądając świat z innej perspektywy!

Miło jest powspominać tamte chwile. Dobrze, że mam zdjęcia - pamięć jest zawodna!

- I to by było na tyle!

O zaległościach we wszystkim

2010-06-17T13:37:00.014+02:00

Narobiło się mi zaległości - niemal we wszystkim! W pracy, w obowiązkach domowych, w życiu towarzyskim. I choć teraz czasu mam troszkę wiecej, to mobilizacji do czegokolwiek brak. Odpoczywam. Staram się naładować akumulatory. I zajadam truskawki :) W końcu to sezon truskawkowy. Muszę sie najeść na zapas, bo za kilka dni pozostanie po nich wspomnienie. I mrożonki, które ani tak pięknie nie pachną, ani atrakcyjnie nie wyglądają.

Zaległości scrapowych też mam sporo. Od czego zacząć?

Na początek MaryPop i jej zestaw zatytułowany "Only you" (dostępny w Oscraps). Zestaw jak zwykle wspaniały, pełen delikatności. A ja, bawiac się nim, wykorzystałam zdjęcia Hanuchy:

Jako że ten zestaw oscylował wokół barw dziewczęcych, włożyłam weń zdjęcia Hani. Pora na zestaw chłopięcy i zdjęcia Maćka. Zestaw Rakausi "Blue Way" wprawdzie nie jest typowo chłopięcym zestawem, ponieważ krąży tematycznie wokół morza, plaży a może nawet i piratów, niemniej jednak fotki Macieja idealnie mi do niego pasowały. Zresztą nie mnie oceniać!

Zestaw dostępny jest w DSM.
Następny zestaw to również zestaw Rakusi, tym razem zatytułowany "Passion" (dostępny w Scrapinsider).

Fajny bobas, prawda? Ma na imię Igor i jest całkiem przystojnym facetem!

Wracamy do MaryPop! Tym razem przedstawiła zestaw nazwany "Touching the Sun" (do nabycia w Oscraps). Oto moje prace z tego zestwu:
Rak dla Izabeli:

I znowu Igor!

Na zakończenie również Igor - ale tym razem w oprawie z zestawu Agnesingap "Magic Attic" (dostępny w SunflowerScrap).

A ponieważ nie mogłam oderwać się od tego zestawu, więc siegnęłam po zdjęcie Hani zrobione tej wiosny, w parku.

Wiosna przyszła, nie wykazała się łaskawością, nie wybuchła zielenią, rozwijała sie powoli, po troszkę pokazywała swoje piękno, obficie kropiła świat deszczem. Od kilku dni mamy lato. Kalendarzowe. Za oknem wcale tego nie widać. Gdyby nie to, że mam całą miseczkę truskawek a obok nich cukier i śmietankę - nie uwierzyłabym w to lato! Biorę się do jedzenia. I - mimo wszystko - zamrożę troszkę lata! Na zimę! Na zapas! Na wspomnienia!

- I to by było na tyle!

O dzieleniu czasu na...

2010-05-11T18:40:00.008+02:00

Czasem jest tak, że nie mozemy doczekać się jakiegoś dnia, jakiegoś spotkania, jakiegoś wydarzenia. Gdybyśmy mogli pokręcić "dyngsikiem" przy zegarku i sprawić, że ten jeden jedyny raz czas popłynie szybciej, bez zastanowienia chwycilibyśmy rzeczony "dyngsik" i kręcili do skutku.
Całe moje życie to jedno wielkie oczekiwanie: na wakacje, na lato, na zimę, na wypłatę, na odwiedziny, na sobotę, na spotkanie z koleżankami, rankiem na wieczór, wieczorem - na ranek i tak bez przerwy.
Czekam. Ten czas...

Poniżej zdjęcia w oprawie świetnego zestawu "Pink Think", którego autorką jest Rakusia. Zestaw kupić można w DSM. Warto! Ja zrobiłam z niego dwie prace - na blogu Rakusi możecie zobaczyć ich wiecej - jedna piękniejsza od drugiej. A oto moje:

- I to by było na tyle!

O pięknym zapachu wiosny i nie tylko

2010-05-07T18:25:00.004+02:00

Wiosna zawitała do naszego mieszkania. Wczoraj przywędrowały ze mną trzy ogromne, oszałamiająco pachnące gałęzie pięknego bzu. Stoją właśnie obok i rozpraszają na całego. Jedno zdanie ma milion wersji, w prostym słowie pojawia się niespodziewanie byk jak byk, a ja - mając w nosie mądrości ludowe - szukam szczęścia w kwiecie. I znów jestem małą dziewczynką siedzącą na ławeczce przed domem babci, skubiącą z gałęzi za moimi plecami kwietne kiście bzu i szukającą kwiatków o trzech albo o pięciu płatkach. Przede mną na talerzyku leży kromka chleba z masłem i z miodem, obok lekko utrącony na brzegu kubek z mlekiem, na którym robi się obrzydliwy kożuch (brrr... trzeba go będzie zdjąć palcem i wrzucić za ławkę, w bez) a ja wącham kwiaty bzu, wącham miodek, świeży chleb, mleko i macham nogami, którymi nie sięgam do ziemi...

Wiosna ma piękny zapach.

Poniżej jedno zdjęcie - zdjęcie z wiosennego spaceru ubrane w zestaw MaryPop "My heart for you":

Zestaw można nabyć w DSM

Wracam do wąchania...
A jutro na śniadanie - chlebek z masłem i miodem. I mleko. Koniecznie z kożuchem!

- I to by było na tyle!

O tym, że brakuje...

2010-05-02T06:54:00.009+02:00

Ostatnio odczuwam przerózne braki - przede wszystkim brak czasu!
Dziś bez bajdałek - na szybko nadrabiam zaległości:

MaryPop: " My Princess" - do nabycia w DSM

Eledhwen: "Warm Memories" - dostępny w ScrapBird

I najnowsza nowość - Agnesingap: "Sweet green" - do nabycia w SunflowerScrap

- I to by było na tyle!

O oszustwie

2010-03-11T20:59:00.007+01:00

Czuję się oszukana. Przez wiosnę. Oszustka jedna, pomachała do mnie zieleniejącą dłonią i... schowała się pod pierzynką śniegu. No jak tak można? A na domiar złego o godzinie 7.00 rano temperatura oscyluje w okolicach 15 stopni. Poniżej, naturalnie!
Nie jestem niedźwiedziem, nie mam gawry, nie mogę przespać tego czasu, który pozostał do wybuchu wiosenności. A szkoda! Schować się gdzieś, zamknąć oczy i leżąc, nasłuchiwać rankiem czy ptaszęta śpiewją już na całego, czy jeszcze popiskują.

Dzisiaj 3 nowości:
1. Collab MaryPop i Mystique Designs "Hop Into the Spring". To "hop" coś niezbyt wychodzi! Trzeba mocniej się wybić, by do wiosny doskoczyć ;P za to zestaw udany - nawet bardzo! Zrobiłam z niego dwa obrazki:

Zestaw można nabyć w Oscraps - zachęcam, warto!

2. Przedsmak Wielkanocy, czyli "Easter Eggs" AgnesingapDesigns. (GSO)

Zestaw stwarza niezwykłe możliwości - jak zresztą każdy zestaw tej designerki! Dostępny jest w SunflowerScrap.

3. Prezent od Małgosi (dziekuję!!!) - zestaw "In the Grove" Em-Ka Designs. W zestaw ten wsadziłam Hanię, która była sama soba zachwycona! "Mamusiu, mam kolonę, mam lóziowom siuknię, mam lóziowe kwiatuśki, mam lóziowom kokaldkę! Wyglądam jak Balbi! Ubielbiam lóziowy kolol". I te wyrazy zachwytu całkowicie mnie satysfakcjonują!

A teraz cóż mi pozostało? Wskoczyć pod moją kołderkę i liczyć na to, że gdy jutro rano otworzę oczy, na zewnątrz będzie promienne słońce, przyjemna temperaturka powyżej zera i ptasia muzyka :)

- I to by było na tyle!

O wiośnie!!!

2010-03-02T20:17:00.005+01:00

Wiosna! Kto widział - ręka do góry!

Moja ręka w górze! Widzicie?

Wczoraj odrowadzając dziecię do przedszkola usłyszałam:
- Mamusiu, popatrz, tu jakieś czułki wystają!
Rzeczywiście! Z ziemi w przyprzedszkolnym klombie sterczy delikatna zieloność! Wytłumaczyłam dziecięciu, że to roślinki, że będą kwiatuszki, że wiosna...

Dzisiaj rano młody z niecierpliwością biegł w stronę klombu. Gdy spojrzał na zieloność zrobił smutną minę i zrezygnowanym tonem powiedział:
- Nie ulośło! Tylko dzieci śibko lośną!

Coś w tym jest! Faktycznie, dzieci szybko...

Zobaczymy jak będzie rósł nasz mały Igor, który dzisiaj skończył pierwszy tydzień swojego życia.

Zdjęcie to ubrałam w zestaw MaryPop "Girls story". Tytuł dziewczęcy, a ja tu małego faceta wstawiłam! Ale chyba nie jest źle, co?
Zestaw można kupić w DigiscrapMania.fr, a wygląda tak:

Zachęcam do odwiedzenia bloga Mary - tam jak zwykle mnóstwo atrakcji!

A na zakończenie w dziewczęcym zestawie - dziewczynka. Baśka. Sama tak na siebie mowi, więc z szacunku dla jej niespełna dwuletniego jestestwa - nie zdrabniam!

- I to by było na tyle!

O nowym człowieczku!

2010-02-28T08:47:00.005+01:00

Rodzina urosła. Najpierw rosła tylko M., rosła i rosła - od wakacji, aż wreszcie dość tego dobrego! Stop! I we wtorek skończyło się. A właściwie zaczęło! Nowe życie na tym najlepszym ze światów! Rankiem pojawił się na świecie mały facet.

Jeśli chodzi o Hanię, to dla niej ciocia M. miała w brzuszku "Jezuska". Boże Narodzenie tak mocno zakorzeniło się w jej bystrej główce, że nie sposób było wytłumaczyć jej, że w brzuszku cioci M. jest dzidziuś.

Następna sprawa:
"Ile on ma latków?"
"Haniu, on jeszcze jest za mały, nie ma latków. Jego jeszcze nie ma na świecie!"
"Jak to nie ma? Przecież jest! W brzuszku!"
No tak, logiki nie sposób odmówić. Jako matka zapętliłam się.

Kolejne pytania należały do kategorii pytań, których rodzic się obawia.
Maciej: "Mamusiu, a jak on się urodził?"
Ja (cisza - poszukiwanie odpowiedzi odpowiedniej dla 4,5-latka. Wreszcie wydusiłam wymijająco): "Z brzuszka".
Maciej: "Przez dziurkę?"
Uff... Moje mądre dziecko wydedukowało, ja potwierdziłam jego przypuszczenia, a on nie dociekał szczegółów. Mam świadomość tego, że temat kiedyś wróci. Hm...

Gdy człowieczek, który tak silnie oddziałał na wyobraźnę moich dzieci, pojawił się na świecie - poleciałam prosto po pracy obejrzeć go i uściskać jego mamę. Maleńki, oj, maleńki! Małe oczka, maleńkie uszka przylegające do maleńkiej główki, maleńki, spłaszczony nosek - mieć takie maleństwo tylko dla siebie, w domu, móc je przytulić, poczuć zapach kosmetyków dziecięcych, a te maleńkie ubranka, skarpeteczki... Chcę tego!!! Chcę!!!
Wracając do domu myślałam o tym moim "chceniu". Przekroczyłam próg mieszkania. Potknęłam się na zabawce. W łazience sterta ubranek do prania. Myjąc ręce usłyszałam, że moje bąble o coś ostro walczą na słowa i są krok od rękoczynów. W kuchni sterta garów. W "poczekalni" przygotowanie obiadu na następny dzień, stos ubrań do wyprasowania i milion rzeczy, które rosły wraz z powiększaniem się naszej rodziny.
I już się mi odechciało!

Koniec!

Eledhwen ma nowy zestaw. Jest piękny, prawdziwie wiosenny:

A poniżej Antek - chyba czeka na wiosnę :)

Zestaw do nabycia w ScrapBird.

W SunflowerScrap pojawił się nowy zestaw Agnesingap Zatytułowany "Good Night".

Moje prace z niego:
Antek ->
Julka ->

A teraz - wiosna i zapowiedź Wielkanocy. Niech już przyjdą - i wiosna, i Wielkanoc! ArtGrafic zaklina burą, zimową rzeczywistość i - udaje się jej to! Jest coraz cieplej, słońce wstaje coraz wcześniej, świeci dłużej - aż chce się umyć okna i wytargać z pudeł upchniętych tu i ówdzie wielkanocne ozdoby!

Zestaw nabyć można w ScrapBird. Poniżej - wiosenna, zeszłoroczna Hania wśród żótych kwiatków.

Na zakończenie - mały człowieczek - synek mojego brata:

Credit: Joanne Bain Design - Little boy blue sampler; tło - Pepete13 - Underwater.

I to prawie koniec. Prawie, ponieważ chciałam jeszcze życzyć wszystkiego najwspanialszego pewnej Osobie, która końcem stycznia rozpoczęła Nowe Życie z mężczyzną u swego boku. Bądźcie szczęśliwi!!!

- I to by było na tyle!

O spostrzeżeniach małego człowieka

2010-02-14T14:38:00.005+01:00

Moje małe człowieczki zaskakują mnie nieustannie. Ich uwagi, domysły, spostrzeżenia, ich komentarze dotyczące otaczającego nas świata sprawiają, że w głowie dorosłego pojawiają się całkiem nowe obrazy.
Ostatnio Hana, siedząc na nocniku, stwierdziła (siedzenie na nocniku stało się dla niej ostatnimi czasy wyjątkową okazją do przemyśleń):

- Babcia A. jest przyjaciela dziadziu R., a babcia H. jest przyjaciela dziadziu Z.

Hana nie zna ani słowa, ani pojęcia "małżeństwo", "mąż", "żona", dlatego użyła określenia "przyjaźń" (problemy deklinacyjne mej latorośli pomijam - jako 3-latka ma prawo je miewać).

"Przyjaciela" - jako partner życiowy. Ładnie. Po prostu ładnie. Bo chyba na tym związki powinny się opierać - na przyjaźni.

W takim razie w dniu świętego Walentego życzę wszystkim dużo przyjaźni!!!

A jako podsumowanie rodzinno-wakacyjno-przedszkolna przyjaźń: Maciej i Julia. Zdjęcie zrobione w czasie ogrodowych szaleństw (klik na obrazku, by go powiekszyć).

Zdjęcie to ubrałam w zestaw ArtGrafic "School Day" (do nabycia tutaj). Ponieważ zestaw jest zestawem szkolnym, a ja dzieciaków w wieku szkolnym nie posiadam, pozwoliłam sobie sięgnąć raz jeszcze po zdjęcie Hani, która chwilę wcześniej malowała farbami. Historię związaną z tym wyczynem malarskim możecie przeczytać na scrapie zamieszczonym tutaj

Zdjęcie to przypomniało mi o innej przygodzie malarskiej Hani.

Pewnego dnia Hania - popijając soczek w kartoniku - malowała farbami. W pewnym momencie musiałam wyjść z kuchni, młoda została sama. Parę sekund później zawołałam kontrolnie:
- Haniu co robisz?
- Piję - padła odpowiedź.
Zapytałam więc (pozornie) bez sensu:
- A co pijesz?
- Kompocik!
Gdy dobiegłam do kuchni, rurka z kartonika tkwiła w kubku do płukania pędzli. "Kompocik" był burozielony :)

- I to by było na tyle!

O weekendzie, który zawsze trwa zbyt krótko

2010-02-12T15:54:00.005+01:00

Piątek. Zaczął się weekend. Uwielbiam tę piątkową chwilę, kiedy wychodząc z pracy patrzę na świat otaczający mnie i mam świadomość, że ciągu najbliższych dwóch dni mogę z nim zrobić to, na co tylko mam ochotę!
Sobota. Trzeba zrobić jakieś pranie. I jakiś obiad.
Odkurzyć też by pasowało! Tak troszkę. A! skoro już wytargałam odkurzacz, to poszukam pajęczyn za szafą. O! pranie się skończyło! Z pralki - na suszarkę! O rany, ile śmieci pod pralką! Trzeba ją odsunąć!
Skoro zajęłam się podłogą, to od razu trzasnę wannę, lustra - tak minimalnie - dla przyzwoitości. Hm... To od razy nastawię drugie pranie - wieje lekki wiatr, więc uprane rano kolory szybko wyschną! O! kurczę! już minęło "rano" - jest "po południu". Kilka minut! To kończę obiad i układam dzieci na południową drzemkę.
Jeszcze tylko gary umyć i już po robocie! Hm... skoro dzieciaki śpią, to może zrobię im galaretki? Gdy nie śpią - pomagają mi. Gdy pomagają - wszystko jest nieziemsko zapaćkane! Robię! Jeszcze machnę na szybko jakieś ciasto - do kawy na niedzielę.
"Mamusiu, ja już się wyspałam, daj mi jakieś jedzonko!" - daję. Zmywam. Myję podłogi i jestem po robocie! Która godzina? O, już 18.00! Zaraz wrzucę dzieci do wanny - cały tydzień wszystko w biegu, niech się dzisiaj pochlapią aż im się skóra na paluszkach pomarszczy. Po kąpieli kolacja i do łóżeczka, a następnie czytanie bajki, później:
bieganie, by pocałować w pysie,
by pomóc się wysiusiać,
podrapać w plecki,
pocałować w nosek,
poprawić kołderkę,
włączyć kołysankę,
pocałować w szyjkę,
nalać herbatkę,
poprawić poduszkę,
podać przytulankę,
zabrać ten duży samochód, bo gniecie w plecy,
przytulić,
pomóc się wysiusiać,
pocałować w czółko,
pomóc się wysiusiać,
pomóc się wysiusiać (ach, ta herbatka!)...

Godzina 20.30. Zaczynam mój sobotni odpoczynek :)
W niedzielę - diabli mnie biorą, bo jutro znów muszę iść do pracy. Perspektywa poniedziałku psuje mi niedzielę. Psuje mi ją też konieczność goszczenia rodziny, goszczenia u rodziny albo konieczność unikania spotkania. Wrrr...

Obiecuję sobie, że następny weekend wykorzystam lepiej niż ten, który mija. I tak od lat...

Dzisiaj najnowszy zestaw MaryPop "Love letter" dostępny w DigiscrapMania Shop.

Hania jeżdżąca na "jabłuszku". Niewiele było momentów, w których nie leżała na śniegu machając nogami, by zwiększyć malejącą prędkość :) Oto jeden z nich!

A tu Antoś! Jakiś zapatrzony, rozmarzony, spokojny - jak nie on!!!

Zajrzyjcie na bloga MaryPop - znajdziecie tam tło bloga wykonane z jej najnowszego zestawu! Zapraszam w jej imieniu!

- I to by było na tyle!

O nowych zestawach

2010-02-11T18:25:00.009+01:00

Nowe zestawy rosną jak grzyby po deszczu! Dlatego nie pozostaje mi nic innego, niż wstawić nowe scrapy!

Agnesingap "Pink Heart" - dostępny w SunflowerScrap

Na zdjęciach moje potomki (!) podczas sobotniego szaleństwa na śniegu. Maciej zabrał z sobą koparkę, by móc przygotować trasę zjazdową :) Na zdjęciu wygląda jak Kamiński na biegunie!

ArtGrafic "My little heaven" raz jeszcze - dostępny w ScrapBird

Na zdjęciu Antek :) Oj, ten chłopiec ma energię, którą można obdarować kilkadziesiąt osób w... średnim wieku!

Art Grafic "Enchanted" dostępny w ScrapBird
Zośka i Barbara podczas wakacji. Jedyne zdjęcie w moim posiadaniu, na którym widać twarze obu siostrzyczek!

Hania dawno temu. A może niedawno? Uwielbiam to zdjęcie, wygląda na nim, jakby miała ochotę wyrosnąć na złośliwego trolla :) Albo skrzata-ofiarę losu :)

Na koniec - MaryPop "Love is in the air" dostępny w DigiScrapManii

Ta praca do rak dla I.M. i jej Antosia :)

Zapraszam w imieniu designerek na ich blogi - znajdziecie tam mnóstwo niespodzianek freebie!!!

- I to by było na tyle!

O tym, że nic się nie dzieje, a nudno nie jest!

2010-02-02T15:18:00.014+01:00

Nic się nie dzieje. Tzn. nie dzieje się nic wyjątkowego! Taka zwyczajna proza życia, która zagospodarowuje wolny czas. Choroby nas opuściły (oby na dobre!), w przedszkolu bal przebierańców, który spowodował lawinę podchodów mających na celu nakłonienie Bubcia, by zechciał włożyć kostium indianina, zaś w pracy byłoby całkiem nudno gdyby nie fakt, że dwa razy w tygodniu ożywia mnie... hm... inteligencja alternatywna hihi :) Życie rodzinne tchnie nudą. Najnudniejsze jest przygotowywanie obiadów. A ich wymyślanie stresuje mnie jak diabli!
Najpierw problem: co by tu wykombinować, by było szybko i z produktów, które mam w "kufni" (jak mawia Hana).
Następnie przygotowanie (mycie, krojenie, siekanie, obieranie, mieszanie, smażenie, duszenie, gotowanie, pieczenie itp.) tylko po to, by usłyszeć: "Mamusiu, ja tego nie lubię!".
Dalej - akcja: zagadujemy, by zapomniało o tym, że wymyśliło "nielubienie" tego, co do tej pory pochłanialo łapczywie i ze smakiem.
Finał - sterta garów, talerzy, zachlapana kuchenka, stół, śladowe ilości pożywienia na podłodze, krześle itp. i nieśladowe na ubraniach (jak ma spadać to tą stroną, która wyrządzi najwięcej szkód! prawda?).
Po całej tej akcji padam ze zmęczenia i leżąc na kanapie udaję, że mnie na niej nie ma (inaczej będę trampoliną do skakania) i próbuję wykombinować posiłek na jutro...
W koło to samo!
Dobrze, że designerki tworzą nowe, piękne zestawy! Dzięki temu mam szansę odstresować się, być może ucieszyć czyjeś oko, przypomnieć sobie jak to kiedyś było cudownie!

Dzisiaj - kilka zestawów, kilka prac, kilka starszych i nowszych zdjęć...

Na początek - MaryPop i jej zestaw zatytułowany "My Memories" (dostępny w DMS).
Poniżej Hania mająca niespełna 6 miesięcy. Gdy już się ją posadziło - była niewzruszona. Jej małe ciałko utrzymywało pion tylko dlatego, że rozszerzało się ku dołowi. Kojarzyła się mi z kopą siana ;)

A tutaj Basia (14 miesięcy) - rak dla P.- mam nadzieję, że się jej podoba!

Następny zestaw, który również dał mi sporo przyjemności, to "Through the life together" Rakusi. Aby go wykorzystać sięgnęłam po jedno z niewielu zdjęć, na którym jestem z moim Małżykiem (zazwyczaj któreś z nas stoi po drugiej stronie obiektywu).

Poniżej - rak dla kogoś, kto jest dla mnie rodziną, choć żadne więzy krwi nas nie łączą. A ponieważ w życiu tej osoby ostatnio dużo się dzieje, więc ten mój scrap jest taką formą trzymania kciuków za to, by wszystko potoczyło się zgodnie ze scenariuszem ułożonym w marzeniach!

Następny zestaw Rakusi - "My Baby" sprawił, że miałam fantastyczny prezent dla niedawno narodzonego Julka (wykorzystałam maskę Madelief):

Gdy tak patrzyłam na jego zdjęcie przypomniały się mi pierwsze chwile spędzone z Hanią:

Oj, była taka poważna! Jeśli już zmieniał się jej wyraz twarzy - to na ułamek sekundy.

A gdy już tak zaczęłam rozpamiętywać i wspominać, to trafiłam na fotkę 4,5-miesięcznego Maćka. Był wtedy jedynakiem rozpieszczanym przez wszystkich - Król Maciuś I. Tak wtedy wyglądał:

Zdjęcie ubrałam w zestaw Eledhwen "I love you rose" (Dostępny w ScrapBird). W ten sam zestaw ubrałam zdjęcie Hani:

A na koniec cudownie chłopięcy zestaw ArtGrafic "My Little Heaven" - (dostępny w ScrapBird). Znowu Król Maciuś I - tym razem śpiący. I piękna "Ballada dla okruszka" Agnieszki Osieckiej.

Swoją drogą ten czas, kiedy nic się nie dzieje a na nudę narzekać nie można jest całkiem przyjemny. I choć obiady mnie dobijają, to jest dobrze! Spokojnie i przewidywalnie, czyli dobrze! A jutro na obiad pomidorowa, na drugie - naleśniki. W tym miesiącu jeszcze nie było! :)

- I to by było na tyle!

O dziwnych ludziach

2010-01-24T14:17:00.007+01:00

Są na tym świecie ludzie, którzy uatrakcyjniają nasze życie. Spotkałam takiego kogoś.
Kilka dni temu moje młodsze dziecię obudziło się rankiem z przekrwionymi, zapuchniętymi oczkami. Gdy po południu oczka wyglądały gorzej, udałam się do przychodni na popołudniowy dyżur. Lekarka spojrzała na dziecko (badanie bezdotykowe, z odległości 1,5 m) i powiedziała, że jakaś infekcja. Jaka? Wzruszyła ramionami. Skąd? Kolejne wzruszenie ramoinami. Może od kogoś. Może z powietrza. Może samo z siebie. Krople pomogą. Czekałam na moment kiedy doda, że jakby nie pomogły, to dobrze byłoby wsadziś dziecko na trzy "zdrowaśki" do pieca.

Następnego dnia - gorączka i ból ucha. Znów przychodnia - tym razem "nasz" lekarz. Okazało się, że oczy chorują, ponieważ w uchu jest stan zapalny. Staranne badanie, wywracanie dziecka na lewą stronę, dokładne zalecenia, precyzyjna informacja, wyjaśnienie działania leków i ani jednego wzruszenia ramionami. Dodatkowo naklejka z napisem "Dzielny pacjent", cukierki z witaminkami i pierścionek z różowym motylkiem. Taki, jakie 3-letnie pacjentki lubią najbardziej! A jednak da się!

I co? Dziwny ten lekarz, prawda? Miły, uprzejmy, rzetelny - kurcze, coś jest nie tak! A już rozglądałam sie za kimś, kto dysponowałby piecem - tak na krótko! tylko na trzy "zdrowaśki"!

A dla odprężenia - dwa scrapy z zestawu Agnesingap "Wild rose" (dostępny w SunflowerScrap)

Na dokładkę jeszcze dwie prace dla P. Obiecane dawno temu, czekały na odpowiedni czas? zestaw? okoliczności? Nieważne! Zrobione z zestawu, który dostałam od AtrGrafic, zatytułowanego "Be my love":

Za zestaw dziękuję i polecam go tym, którzy już myślą w kategoriach nadchodzących walentynek!

- I to by było na tyle!

O poczuciu...

2010-01-18T09:14:00.009+01:00

Poczucie zadowolenia, spełnienia, satysfakcji, poczucie, że jest się na swoim miejscu - to ostatnio mi towarzyszy. Chociaż zmęczenie i wrażenie, że doba ma mniej godzin, niż do tej pory zdaje być tym, co dominujące, to jednak zadowolenie z życia robi swoje.
Ostatnie dwa tygodnie mojego życia były niezwykle intensywne! Najpierw musiałam zaprzyjaźnić się z komunikacją publiczną (ach, złośliwość rzeczy martwych - nawalają, gdy są najbardziej potrzebne). Hm, słowo "zaprzyjaźnić się" jest tutaj ewidentnym nadużyciem - z tej przyjaźni nie wyszło nic. Następnie musiałam oswoić się z nowym dla mnie typem "intelektualizmu" (to słowo też jest nadużyciem) i stać się "samcem alfa" dla 34 młodzieńców w wieku 18 lat. Przez chwilę czułam się jak komendant w kolonii karnej, ale efekt osiągnęłam! Kolejna rewolucja - ospa. No cóż, ospa też może być powodem do radości - "Nie moźna się kąpać, pan doktol ziablonił!". Grunt, to umieć znaleźć jasne strony życia!
Po tych większych (i całkiem malutkich) uatrakcyjniaczach z przyjemnością zasiadałam do komputera, żeby pobawić się zdjęciami. Na pierwszy rzut poszło zdjęcie Hani - ubrałam je w śpiąco-śniące dodatki wprost z zestawu MaryPop "Sweet, sweet dreams" (dostępny w DigiscrapMania Shop)

Zapraszam na bloga MaryPop, znajdziecie tam sporo freebiesów do pobrania!

Chciałam podziękować dziewczynom, które zrobiły dla mnie raki! Dawno nie zaglądałam do rakowej galerii na DSPL, a tam czekały na mnie piękne prace! Dziewczyny, dziękuję!
Rak od Doti:

Rak od Agnieszki - Nesski:

Rak od Dziunif:

A ja wracam do rozkoszowania się feriami zimowymi, do budowania dźwigu z klocków, do urządzania herbatki dla Barbi i jej dzieci oraz do książki... do mojego dobrego poczucia! Dobrego samopoczucia!!!

- I to by było na tyle!

O nowym...

2010-01-05T15:24:00.004+01:00

Nowe zaczęło się... dziwnie! Nowy Rok, nowa praca, nowe plany i oczekiwania, nowa organizacja życia - zanim nowy rytm życia stanie się tym oswojonym, minie trochę czasu.
Najbezpieczniej więc będzie zająć się tym co miłe, prawda? A miłe jest składanie obrazków z zestawu takiego, jak najnowszy zestaw MaryPop "Magic Moments". Jak wygląda w całości, można zobaczyć klikając tutaj. Zajrzyjcie też na bloga MaryPop, znajdziecie tam sliczne QP-freebie! A ja, bawiąc sie tym zestawem sięgnęłam znów po zdjęcia Hany:

Czekam na to, co przyniesie to nowe. Na pewno przyniesie nowego członka naszej rodziny :) Już się cieszę! A co jeszcze? To się okaże!

Wszystkiego dobrego w Nowym Roku!!!

- I to by było na tyle!

O świętach

2009-12-22T15:08:00.005+01:00

Za moment Święta. Wszystkim, którzy tutaj zaglądają,
- którzy oglądają moje prace,
- którzy podczytują to, co wypisuję tutaj,
- którzy zostawiają po sobie ślad

życzę, aby wszystkie dni w nadchodzącym Nowym Roku 2010 były tak piękne i szczęśliwe, jak ten jeden, wyjątkowy, ciepły i pełen miłości wieczór wilgilijny.

GSO

Powyższą pracę wykonałam z zestawu Agnesingap "Snow Owl", który dostępny jest w SunflowerScrap

- I to by było na tyle!

O tym, że im bardziej pada śnieg, tym bardziej prószy śnieg...

2009-12-17T11:29:00.005+01:00

...Bim – bom
Tym bardziej sypie śnieg
Bim – bom
Jak biały puch z poduszki.

I nie wie zwierz ni człek,
Bim – bom
Choć żyłby cały wiek,
Bim – bom
Kiedy tak pada śnieg,
Bim – bom
Jak marzną mi paluszki

To Mruczanka z Nadworu na Śnieżną Pogodę. Autor - niejaki Kubuś Puchatek.

Moje dzieciaki najbardziej lubią ten właśnie rozdział, w którym Kubuś śpiewa mruczankę z Nadworu. A to idealna Mruczanka na dzisiejszy dzień. Śnieg pada, sypie, prószy i marzły mi paluszki, gdy odwoziłam Maćka do przedszkola. Rękawiczki miałam tuż obok, w torebce. No właśnie, w damskiej torebce. Nawet nie próbowałam ich znaleźć, zaś sama świadomość ich posiadania wcale nie była krzepiąca, ani tym bardziej grzejąca!

Dzisiaj mam zimowe prace - Na Śnieżną Pogodę :) Wszystkie powstały z zestawu Pepete13 "Time magic time":

Snieg niech sobie sypie, niech będzie biało!

- I to by było na tyle!

O śnieżnej zimie

2009-12-16T11:51:00.009+01:00

Za oknem biało. Tzn. biało na wysokości mojego spojrzenia, bo poniżej, bliżej ziemi - szaro. Ale sypie śnieg i to jest optymistyczne. Może wbrew temu, co głoszą meteorolodzy, Boże Narodzenie będzie białe? Przecież święta w bieli mają zupełnie inną wymowę niż święta bez niej.
A ja przypomniałam sobie pierwszą zimę z małym Maćkiem. Od Mikołaja dostał sanki, które spędziły tę zimę nie dotykając śniegu, bo Maciej na sanki był za mały. Zdjęcia z tamtej zimy wyglądają świetnie, natomiast dzisiaj, gdy sobie przypominam całą gimnastykę z ubieraniem 4-6 miesięcznego dziecka w te wszystkie kombinezony, skarpety, sweterki - warstwy "na cebulkę" - dziękuję czasowi, że zabrał to w przeszłość.
Jedno z takich zdjęć z przeszlości ubrałam w zestaw collabu Agnesingap & Rakusia & Strawberries Designs "Firest Sleigh Rides" (dostępny w DigiscrapBooking.ch):

Poniżej rak dla Eledhwen :)

A teraz nie pozostaje mi nic innego, tylko czekać na to, by śnieg przykrył, zamaskował, udekorował świat.

- I to by było na tyle!

O nieobecności, czyli obecności w innym miejscu

2009-12-10T17:31:00.011+01:00

I jestem. Moją rodzinkę opadły choróbska prosto z przedszkola, nie mogłam się ich pozbyć, wymęczyły nas solidnie i skutecznie pozbawiły sił do wszystkiego - ze skrapowaniem włącznie. Na szczęście rodzinka uwolniona została od mikrobów, bakcyli, wirusów, mieszkanie wywietrzone, witaminy na podorędziu, babcine metody walki z infekcjami odkurzone i stosowane zapobiegawczo, zaś do wstawienia na bloga czekają 4 prace.

Najpierw MaryPopDesign i zestaw "Chick" - dostępny w Digiscrap'mania Shop

Zestaw stwarza nieskończenie wiele możliwości, ja znowu sięgnęłam po zdjęcia z dawnych czasów. Najpierw 5-miesięczna Hania w różowym kapelusiku. Lubię to zdjęcie ze względu na minę, jaką Hania na nim robi.

Drugie zdjęcie pochodzi z wakacji 2006 roku. Mój niespełna roczny mężczyzna siedzi ze mną na schodach przez Pijalnią w Krynicy-Zdroju i nie zdaje sobie sprawy, że już nie jest jedynakiem. Zresztą ja też jeszcze tego nie wiem! Tak więc jest to tajemnicze zdjęcie z trzema osobami, choć widać tylko dwie...

Drugi zestaw, z którym obcowałam jeszcze nim dopadły nas choróbska, to piękny, świąteczny zestaw Agnesingap zatytułowany "Santa Claus" dostępny w Digiscrapbooking.ch

Z tego zestawu można wyczarować naprawdę piękne, pełne magii scenki. Mam nadzieję, że odrobinę magii świąt udało się mi uchwycić na poniższych pracach.

GSO

Święta już za chwilę. Dosłownie za moment. A po drodze...śnieg? Może się pojawi! Niech go nasypie dużo, niech zasypie nas w Wigilię, niech przymrozi w Boże Narodzenie i wytrzyma co najmniej do Nowego Roku. Bo śnieg potrafi stworzyć prawdziwie świąteczny klimat, prawda?

- I to by było na tyle!

O tym, że zimę czuć coraz częściej

2009-11-16T10:02:00.005+01:00

A tak, czuć zimę w powietrzu, w późno wstającym słońcu, we wczesnych wieczorach i w dekoracjach witryn sklepowych.
A ja mam zimę w zestawie MaryPop "Winter is coming..." i w zestaw ten ubrałam zdjęcia mojej córeczki - zdjecia sprzed 2 lat!!!

Oj, "postarzała" się ta moja Haneczka ;)

Zestaw dostępny jest w DigiscrapMania Shop, zaś wygląda naprawdę imponująco!

- I to by było na tyle!

O stresie przedmikołajowym!

2009-11-16T08:55:00.005+01:00

Moja mała córeczka oznajmiła nam niedawno, że nazywa się Stefanni i tak mamy do niej mówić. W ubiegłym tygodniu zakomunikowała, że nazywa się "Magiczny Torcik". Od dwóch dni każe do siebie mówić "Barbie". Babcie, które próbują wyczaić o jakim prezencie mikołajowym marzy wnusia, czują się lekko skołowane. Z Bubciem jest łatwiej! W ogóle z facetami jest prościej - staż, policja i betoniarka - dlatego dziś dwie chłopięce prace:

Obie prace powstały z zestawu Pepte13 "Come into my dream" - dostępnego tutaj.

Szaleństwo przedświąteczne jeszcze na dobre się nie zaczęło, a ja już zaczynam odczuwać strach.

Święty Mikołaju!
Bardzo Cię proszę, przynieś mi łopatę do odgarniania śniegu, bym mogła za jej pomocą łatwo posprzątać rozwleczone po całym mieszkaniu zabawki, które moje dzieci dostaną od Ciebie.

Z poważaniem

Ja

- I to by było na tyle!

O zimie, która jeszcze nie nadeszła

2009-11-12T19:45:00.005+01:00

Zima zwodzi nas na całego. Nie ma jej jeszcze, a już straszy. W październiku pokryła świat białą warstewką, wczoraj sypnęła śniegiem, a to wszystko na chwilę. Jak na razie w pojedynku z jesienią to jesień wygrywa. Na razie! Mam nadzieję, że ta szaruga, która towrzyszy zmaganiom minie szybko i zima objawi się w pełnej krasie - z puchatymi płatkami śniegu albo z błękitnym niebem i migoczącym w słońcu śniegiem. Taka, jaka uwieczniona została na zdjęciach:

Obie prace powstały z wykorzystaniem zestawu Reny "In a golden frame" - do nabycia w DigiscrapMania Shop

- I to by było na tyle!

O spoglądaniu za siebie

2009-11-12T12:33:00.005+01:00

Znów spojrzałam wstecz. Dotarłam do minionych wakacji i do jesieni 2008r. Upływający czas ma to do siebie, że idealizuje, podbarwia, wygładza i uszlachetnia to, co należy do przeszłości. Robi lifting! Wspomnienia tracą wady. Nigdy nie jest dostateczne dobrze, ale kiedyś i tak było lepiej...

Hania, gdy miała 1,5 roczku - jesienią 2008r. Było wtedy słonecznie, ale chłodno. Żeby nie zmarzła odwiązałam z szyi brązową apaszkę i założyłam na szyjkę mojej Pyzy. Nie pasowała ani do granatowych dżinsów, ani do różowej kurtki, ani do czapeczki w kolorowe paski. Ale ładnemu we wszystkim ładnie - tak więc mała Hanusia wyglądała uroczo!

Maciej w wakacje - dzielny 4-latek na swej nowej hulajnodze przemierzył tam i z powrotem cały Deptak w Krynicy. Energia go rozsadzała. Nawet gdy siedział na ławce przy fontannie nie mógł się powstrzymać od spoglądania na swój pojazd.

Zdjęcia te ozdobiłam elementami z zestawu Jolanty "Green Magic", który dostępny jest w ScrapBird lub w HM ScrapShop

Wspomnienia... Dopiero gdy zaczęłam wgłębiać się we własne wspomnienia przypomnialam sobie, że po tamtym spacerze Hania nabawiła się kataru, a Maciej przewrócił się i stłukł sobie kość ogonową. Ale i tak wspomnienia to świetna sprawa - zwłaszcza w dzień tak ponury jak dzisiejszy!

- I to by było na tyle!

O cofaniu się w czasie

2009-11-07T10:24:00.006+01:00

Niektóre zestawy, jakie wpadaja ostatnimi czasy w moje ręce, bardziej niż inne pasują do zdjęć pochodzących z dawnych lat. Dzięki temu zdjęć moich i mojej rodziny kurz nie ma kiedy pokryć. Przeglądam je, wspominam, wracam do chwil, które uciekłyby z pamięci, gdyby nie te własnie stare fotografie.

Dzisiaj mam foto pochodzące sprzed 28, a własciwie 29 lat. Na tym zdjęciu jestem ja z moja mamą. Był koniec zimy 1981 roku, siedziałam na lodówce :) zaś tata robił zdjęcie, na którym miałam się znależć ja, mama i... mój brat, który narodził się w marcu tego własnie roku. Mama opierała się o lodówkę, na której ja siedziałam i było jej dość niewygodnie ze wzgledu na duuuuży brzuszek. To ostatnie chwile błogiego okresu mojego życia, kiedy to byłam jedynaczką...

Do zrobienia tego scrapa wykorzystałam zestaw Rakusi zatytułowany "Reflection", który dostępny jest w Digiscrapbooking.ch

A poniżej - Hania w dniu pierwszych urodzin. Śmieszny skrzacik, prawda?

- I to by było na tyle!

O duchach i świecie niematerialnym

2009-10-29T18:54:00.006+01:00

Taka pora przyszła, w której myslimy o tych, których nie ma między nami. Chcąc oswoić to, co niepojęte, czasami upraszczamy swiat, trywializujemy go, sprowadzamy do poziomu zabawy, atrakcji, żartu.

Tak, nie jestem zwolenniczką Halloween, niemniej jednak zestaw collabu Rakusia&Pat&Mathildescrap "Halloween Show" dostępny w Digiscrapbooking.ch jest swietny.

W zrobionej przeze mnie pracy wykorzystałam fotografię autorstwa Anne Geddes.

- I to by było na tyle!

O podążaniu za...

2009-10-29T18:05:00.012+01:00

Dobrze jest mieć cel i podążać w jego stronę. Dobrze jest jesli równoczesnie można chwytać marzenia, realizować je, spełniać się.
Najnowszy zestaw MaryPop "Follow me" jest własnie taki marzycielski. Stwarza klimat idealny do wspominania szczęsliwych chwil, do snucia marzeń...

Zestaw dostępny jest w DigiscrapMania Shop. A oto prace, które z tego zestawu zrobiłam:

Warto również odwiedzić blog MaryPop - jest tam sliczne freebie!

A co z moimi marzeniami? Są! Spełniają się - czasem wolniej, niż bym sobie życzyła, ale pełniają się. A właciwie: spełniam je.
I tak ma być.

- I to by było na tyle!

O papierowym świecie

2009-10-27T20:33:00.007+01:00

JolantaDesigns stworzyła nowy zestaw zatytułowany "Paperland".

Zestaw można nabyć w HM Scrapshop lub w ScrapBird.
A oto moje prace z tego zestawu:

- I to by było na tyle!

O zimie

2009-10-27T14:19:00.005+01:00

W połowie października zima pogroziła nam palcem. Białą powłoką pokryła dachy, trawniki, samochody na parkingu, potowarzyszyła nam kilka dni i zniknęła. Pozwoliła jesieni na szaleństwa z kolorami. I choć za oknem żółte słoneczko i kolorowe drzewa, ja sięgnęłam po zdjęcia z ubiegłej zimy i ubrałam je w najnowszy zestaw RenaDesigns "In a Golden Frame"

Sięgnęłam po zdjęcia moich dzieci ze stycznia tego roku. Uwielbiam te rumiane i radosne buźki. Gdy zima pojawiła się teraz, jesienią, moje maluchy były gotowe do wymarszu na spacer i lepienia bałwana...

- I to by było na tyle!

O pięknym dniu

2009-10-26T07:22:00.019+01:00

Piękny dzień - czekam na taki od kilku dni. Ciągle pada, dzieciaki przeziębione, Małżyk jęczy z powodu kataru i bólu gardła - ogólnie jest słabo. Na szczęcie znalazłam coś, co może poprawić humor. To najnowszy zestaw MaryPop zatytułowany "Beautiful Day", który jest do nabycia w DigiscrapMania. Zestaw w użyciu spisuje się fantastycznie i stwarza nieograniczone możliwości.

Oto moje prace z tego zestawu:

Zapraszam w imieniu MaryPop na jej bloga, znajdziecie tam urocze freebie!

- I to by było na tyle!

O nowych zestawach

2009-10-20T11:07:00.012+02:00

Pojawiły się kolejne zestawy. Są one coraz piękniejsze, więc nie zwlekam i czym prędzej je prezentuję!
Do biegu, gotowi, start!!!

Wczoraj w ScrapBird zagościł najnowszy zestaw Agnesingap zatytułowany "Rainy weather". Jest niesamowicie bogaty i różnorodny, zaś mnie oczarował... rower...

Moje prace:

Drugi zestaw to "Your Autumn" Jolanty (do nabycia w ScrapBird i w HM ScrapShop)

Moje prace:

A na zakończenie smak wina. Poczułam go dzięki Eledhwen i jej nowemu zestawowi "The Taste of Wine" (dostępnemu w Digiscrapbooking.ch).

To kolejny zestaw, który przywołał wspomnienia - tym razem z podróży przedślubnej, na zdjęciu winnica w Tokaju.

Sięganie po starsze fotki to świetna zabawa. A ile wspomnień budzi się do życia...
Oj, rozmarzyłam się!

- I to by było na tyle!

O śmiesznych rozmówkach

2009-10-15T20:39:00.010+02:00

Moje dzieci zaskakują mnie na każdym kroku. Wydawałoby się, że taki mały człowiek, który nie potrafi zawiązać butów albo nie daje sobie rady z ubrankami mającymi dwie nogawki, jest niezaradny w każdym względzie. No, może z wyjątkiem przytulania i bałaganienia. A tymczasem słowa typu "niestety", "natomiast", "gdyż", "twierdzę, że..." są na porządku dziennym.
Wydaje się mi, że już nic nie może mnie zaskoczyć po tym, jak z ust mojej 2,5-letniej córki padło pytanie adresowane do jej brata, który bawił sie klockami: "Maciusiu, będziemy zgodnie współpracować?"
A tu nie dość, że zaskakuje, to jeszcze śmieszy!!! Scenka z dnia dzisiejszego:

Hania bawiła się z dziadziem już ok. pół godziny. W pewnym momencie dziadzio zapytał:
- Co mi jeszcz powiesz, Haniu?
- Dzień dobry! - odpowiedziała Hania rzeczowo.

:)

Oto najnowszy setaw Reni, zatytułowany "Relaxation Time"

Zestaw dostępny jest w SunflowerScrap lub w Scrap-Dreams.
A poniżej moje prace:

GSO

- I to by było na tyle!

O zimie

2009-10-14T09:21:00.004+02:00

Dzisiaj rano za oknem było biało. Dachy w śnieżku, lekkie białe plamki na trawnikach - a przecież jest dopiero połowa października!!! Moje dzieciaki chciały biec na podwórko i lepić bałwana! Bałwanki moje kochane :)

A ja z premedytacją wracam do lata i zestawu Rakusi "Depth of Red" (dostępny tutaj) - poniżej zdjęcie mojego Bubcia z czasów, gdy miał 11 miesięcy :) Mój słodziak!

A za oknem ciągle sypie...

I to by było na tyle!

O wysypie nowych zestawów

2009-10-13T16:55:00.012+02:00

Oj, płodne te nasze dizajnerki :)Co rusz nowe zestawy - nie wiadomo, który najpierw wziąć na tapetę. A ponieważ ciągle jest jesień (wprawdzie od kilku dni ta brzydsza, z trzema stopniami powyżej zera), więc zacznę od zestawu Eledhwen "Shabby Autumn" dostępnego w ScrapBird.

Oto mój Maćko w zestawie Agaty - zdjęcia pochodzą z listopada 2007 roku. Długo czekały na oprawę, musiał się znaleźć odpowiedni dla nich zestaw ;)

Na blogu Eledhwen znajdziecie także śliczne freebie!

Równie ciekawe atrakcje czekają na Was na blogu Rakusi - nie tylko freebie-niespodzianka, ale też piękny zestaw zatytułowany "Depth of Red" - dostępny tutaj.

Poniżej Hania w chwili, gdy ma pełne 6 miesięcy i radość jej sprawia lezenie na brzuszku :)

Jolanta także nie próżnuje i w HM ScrapShop lub ScrapBird można nabyć zestaw "Love, love, love".

Moje prace:

Powspominałam troszkę przeglądając zdjęcia sprzed kilku lat. I wiecie co, te badziewne zdjęcia też są fajne. Po latach!!!

I to by było na tyle!

O L4 i nowym zestawie Reny

2009-10-10T11:08:00.004+02:00

L4 - dla mojego małego faceta. Przyniósł sobie z przedszkola jakiegoś kaszlaka, z którym próbowałam walczyć do wczoraj. Okazało się, że metody mamusi są nieskuteczne i odwiedziliśmy lekarza. Skutek - L4 do środy, leki i areszt domowy. I maść wygrzewająca na stópki.

A pana lekarza B. uwielbiam. Pierwsze przykazanie doktorka, gdy dotarłam do niego z maleńkim Maćkiem (powtarzane zresztą do dzisiaj): dziecko należy traktować jak psa, to znaczy dobrze karmić i często wyprowadzać! :)))

Ale nim mój Bubcik złapał tego kaszlaka, poszliśmy na jesienny spacer i choć jesieni było jeszcze niewiele, popstrykałam zdjęcia, które ozdobiłam nowym zestawem Reni "Autumn Gold" dostępny w DigiScrapMania:

I to by było na tyle!

O turkusach i wycieczcce

2009-10-08T10:06:00.005+02:00

W piękny, jesienny, niezwykle słoneczny dzień zabraliśmy nasze dzieci i ich dziadków na wycieczkę. Plany: Palenica w Szczawnicy. Jak to zazwyczaj bywa - człowek plany pisze... Po drodze nastąpiła zmiana planów i wylądowaliśmy na górze Wdżar. Byliśmy już w tym miejscu wiosną, teraz zobaczylismy to samo miejsce w jesiennych barwach.
Nie odmówiłam sobie przyjemności oprawienia zdjęć z tej wycieczki w zestaw Renaty "In turquoise":

Zestaw dostępny w SunflwerScrap lub w ScrapDreams

I to by było na tyle!

O tym, że wszystko płynie

2009-10-05T09:40:00.020+02:00

Ojej, jak ten czas leci, jak wszystko się zmienia!
Nieżyjący już Jan Twardowski - tak, ten ksiądz od poezji - napisał w jednym z wierszy:

"Nie płacz w liście
nie pisz że los ciebie kopnął
nie ma sytuacji na ziemi bez wyjścia
kiedy Bóg drzwi zamyka - to otwiera okno
odetchnij popatrz
spadają z obłoków
małe wielkie nieszczęścia potrzebne do szczęścia (...)"
/Jan Twardowski "Kiedy mówisz"/

I właśnie otwiera się moje okno. Na razie to skromne okienko, wręcz lufcik :) Ale dostaje się do mnie maleńki powiew swieżości, nowości i optymizmu. Jeśli uda się zaczerpnąć powietrza w płuca tak, by się zakręciło w głowie... Będzie fajnie!

A na poprawę nastroju nowe, fantastyczne zestawy!

MaryPop Designs "Crazy Autumn":

Dostępny tutaj
Moje prace:

Zajrzyjcie również na bloga Mary - znajdziecie tam freebiesy i CT Call!

Drugi zestaw, z którym spędziłam miłe chwile to "Dark night" autorstwa Jolanty

dostępny w HM Scrap Shop lub w ScrapBird
Z niego również powstały dwie prace:

A na zakończenie raczek od Moni

Dziękuję!!!

I to by było na tyle!